Yarım kalmış bir öykü canlanır beyaz perdemde
Böyle zamanda gözyaşlarım akar yüreğime
Böyle zamanda hazanda yapraklar üşür matemime
Yalnızlaşır, sararır, küser aşk çiçekleri yüzüme
Nevbaharda açar hüzün çiçekleri yüreğime...
İnce insan,yüzünü gözyaşlarıyla yıkayandır
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder