EDEB-İ NUR

Geride Kalanlar

2009-03-13T01:11:00.003+02:00

Geride kalanlar ....
Hani tren usul usul hareket edince...

Hani eller ayrılık hüznüyle, kavuşma heyecanıyla sallanınca...

Hani genzi yakan bir duman ortalığı kaplayınca...

Hani gideni gözünüz görmez olunca artık...

Ve o, içinizde bir yerlerde saklı tuttuğunuz derin nefes, özgürlüğüne kavuşunca...

Ve hani belki iki damla gözyaşı, akmakla akmamak arasında..

Ve hani siz sırtınızı dönerken boş peronlara...

Geride kalan sizsiniz...

.....Bir padişah sofrası bulursunuz önünüzde...

Zengin... İçinde bin türlü hüzün...

İçinde özenle hazırlanmış ayrılık lezzetleri...

Ümit ararsınız, bastırmak için acıkan efkarınızı...

Yaşanmış ve yaşanmamış duygular öylesine doldurur ki içinizi, hiçbir yere sığamazsınız...

Kâinatın bütün trenleri geçer gözünüzden ve gönlünüzden...

Hepsinin katili olursunuz bir anda........

Derinlerde bir yerlerde...

Ama hep duyacağınız mesafede...

Yanık türküler söyler birileri...

.....Sonra oturup bir çay bahçesine...

“Neden gittiler, neden ben kaldım....” muhasebesi başlar........

“Dünya da virane bir handır aslında... Gelir ve gider herkes...”

Bazan gidenler üzülür, bazan geride kalanlar........

Gece ve gündüz gibi... Yaz ve kış gibi...

Bir gülüp, bir ağlamak gibi...

Hiçbir tren, son tren değildir halbuki........

Bir gün “Bir geride kalan...”

olarak, hüzünkâr hissederseniz kendinizi...

Bir başka gün her şeyi geride bırakacağınızı düşünün...

Kendinizi bile geride bırakacağınızı düşünün...

Murat Başaran

Aşk Neymiş...

2008-10-19T00:49:00.003+03:00

Aşk neymiş
Öğrenelim bakalım…

Sesini duyduğunuz anda avuçlarınız terlemeye, kalbiniz deli gibi çarpmaya başlıyorsa…

Bu aşk değil HOŞLANMAKtır.

Ellerinizi ondan çekemiyor sürekli dokunmak sarılmak istiyorsanız..

Bu aşk değil ARZULAMAKtır

Yanınızda bir tek o olduğu için onu istiyorsanız….

Bu aşk değil YALNIZLIKtır

Herkes onunla olmanızı beklediği için onunlaysanız…

Bu aşk değil SADAKATtir

Size sıcak, yakın davrandığı için onunlaysanız…

Bu aşk değil KENDİNE GÜVENSİZLİK tir

Üzülmesini istemediğiniz için onunlaysanız…

Bu aşk değil ACIMAKtır

Ona değer verdiğiniz için hatalarını hoş görüyorsanız..

Bu aşk değil ARKADAŞLIKtır

Bütün gün ondan başka hiçbirşey düşünmediğinizi söylüyorsanız..

Bu aşk değil KOCA BİR YALANdır

Onun iyiliği için kendinizden çok şey feda edebiliyorsanız…

Bu aşk değil YARDIMSEVERLİKtir

O üzgünken sizin de kalbiniz acıyorsa,

İşte bu AŞKtır

Tarif edemediğiniz bir çekim yüzünden ondan bir türlü kopamadığınızı düşünüyorsanız,

İşte bu AŞKtır

O herkese güçlü görünmesine rağmen içindeki zayıflığı hissedebiliyorsanız,

İşte bu AŞKtır

Başkalarını da çekici bulmanıza rağmen hiç pişmanlık duymadan onunla kalmaya devam edebiliyorsanız,

İşte bu AŞKtır…

PASTALAR

2008-09-24T01:03:00.003+03:00

sevgi

2008-09-23T23:27:00.001+03:00

Derler ki: "Sevgi, ruhlar arasındaki benzeşmeden dolayı oluşan imtizac ve kaynaşmadan ibarettir. Nitekim bir suyu diğer bir suya karıştırınca birbirinden ayıklamak imkansızdır. Bu nedenle iki şahıs arasındaki sevgi öyle bir noktaya varmaktadır ki, birisi diğerinin acısını duyar olur; onun haberi olmadan yakalandığı hastalığa yakalanır." Sevgi aynı kaderi paylaşmaktır. Öyle bir paylaşma ki iki tarafın kalbine huzur ve ferahlık getirsin; hastalıklara deva olsun.
Çünki paylaşılmayan sevgi yalnızca bir dert ve acıdan ibarettir. Eğer eşit bölünmezse, gönlü, sevginin diğer yarısı olan dert istila eder. Bu yüzden tek taraflı sevgi acı; karşılıklı sevgi de sevinç verir. Birbirini seven iki kişi arasında sevgileri derecesinde bir benzerlik vardır. Menfaatlerde, karakterde veya amaçlardaki benzerlikler gibi. Bunlardan en etkin olan sevgi karakterdeki benzerlik sonucu doğan sevgidir. Bunda karşılık beklenmez ve insan, sevgisini izhar için daima kendisinin ruh ve ulviyet yönünden benzerini, eşini arar ve ancak ruhun eşi ile sükunet bulur. Hani ayet-i kerimede buyurulduğu gibi: "Sizi bir tek nefisten yarattı ve kendisiyle durulup yatışması için ondan da eşini var etti (Araf, 189)"

Sevenin ruhu sevilene meyilli yaratılmış olup kendisini ona yakın hisseder. Sevilen bu yakınlığı duymuyorsa eğer, arada sevgiyi perdeleyen maddî yahut manevî engeller var demektir. Engeller sevenin yüreğine, sevginin ikizi olan acı biçiminde yansır. Sevilenin bu sevgiye karşılık vermesi; ancak engellerin ortadan kalkmasıyla mümkündür ve o vakit, acı da birden bire sevgiye dönüşür. Diğer bir ifade ile sevgi eşit bölününce, acı alır başını gider. Kalpler karşılıklı aynı sevgi ile dolunca dert hafifler, sevinç çoğalır. Kulların rızkını paylaştıran Allah, sevgiyi de onlar arasında eşit paylaştırmıştır; çünki.Seven iki kişiden birinin başına gelen, hastalık veya esenlik, diğerinin de başına gelmeyince aradaki gerçek sevgi anlaşılamaz, acı kendini gösterir. Hani eski bir şairin dediği gibi: "Rabbim! Şayet aramızdaki sevgiyi bölüştürmeyeceksen, bari onun yokluğuna da yanabilecek katı bir yürek nasip et bana." Eğer sevgili hasta iken hasta olmuyorsak gerçek sevgiyi ve sevinci tadamayız. Sevgilinin hastalığına ziyarete gidince hastalanan âşık, elbette sevgilisi ziyaretine gelince onu görür görmez iyileşecektir.
Prof. Dr. İskender Pala

istanbul gezisi

2008-09-22T23:33:00.005+03:00

2008-07-02T02:01:00.002+03:00

Burası dünya ve biz artık çok sıkıldık Alıp başımızı sana gelmek istiyoruzSana gelmek Sana gelmek, orada kalmak istiyoruz
Çok unuttuk hatırlamak istiyoruz Başımızın okşanmasını gözyaşımızın silinmesini,kolumuza girilmesini istiyoruz Yağmurunu ve meleklerini yeniden istiyoruzRüzgarın sesini, ırmağın sesini Dağların dağ, denizlerin deniz, kadınların kadın, çocukların çocukErkeklerin erkek, ekmeğin ekmek, olduğu bir dünyayı yeniden isterken Seni istiyoruz aslında.Bunu söyleyemiyoruz
Her yer gece, çok gece Ve biz meleklerini istiyoruz Rabbim Çok yenildik yetmez mi ?

Bir bankanın önünde, bir koltuğun altında, bir ziyafetin ortasında, bir günahın tenhasında

Büyütüp durduk siyahı

Gece gece gece

Her yağmur tanesini bir melek indirirken yeryüzüne

Her yalanı yüz şeytan taşıyor olabilir mi

Bilmiyoruz Çünkü ;Bilincimiz içerken binlerce yılın karmaşık şurubunu

Kameraya bakıp kalabalık şeyler söylemek ve gülümsemekle meşkulüz şuan

Sonra oturup düşüneceğiz bütün bu olanları

Yusufu düşüneceğiz, Yakupu, Musayıİsayı düşüneceğiz, Nuhu ve öbürlerini Ve Efendimizi ... Efendimizi ...

Kuyular kuyular kuyular kazdık

Bir nefes üflemen için yeryüzü bataklığında sazdık

Kestik kendimizi deldik yaktık

Sonra sana değil dünyaya aktık

Dünya ki mescid dir biz onu otel yapmışız

Kalktık ki yenilmişiz değişmişiz azmışız

Bir sızı kalmış içimizde başka şey yok

Bu sızıdan yol bulup kapına dayanmışız

Bir çocuk oyuncağını alamamış

Bir kız sevdiğini saramamış

Bir anne yıllardır kolları açık bekliyor oğlunu

Bir adam paramparça bir çift göz için

Birisi ekmek götürememiş evine

Birisi aşk Birimiz dünyayı kurtaracak

Birimiz yarını Birimizin aklı tutuşmuş yanıyor

Birimiz bomboş kalbine bakıp birini anıyor

Birimiz ayrılığın ilk günü gibi her akşam kanıyor

Birimiz kıyametin koptuğuna inanıyor

Birimiz çekip gitmiş yeryüzünden ellerini hala açık sanıyor

Geldik işte bunlar ellerimiz

Açılmış bak bilirsin ne diyeKi bilirsin biz bu ellerle neler işledik

Açtık işte bunlar ellerimiz

Burası dünya Şu biziz Bunlarda ellerimiz

Öyle açık öyle acemi öyle boş ....,

Öyle mahcup öyle dalgın öyle boş Öyle boş

Senin değilmiyiz hepimiz

Senin değilmi her şey

Alırsın kime ne verirsin kime ne

Ve bu açtığımız eller senin değilmi

Senin değilmiyiz hepimiz Rabbim

Bir yıldız bir ağaç bir buğday tanesi kadar

Kimsesiziz kime gidelim

Yaralarımız var kime

Sıcak birşey arıyoruz kime

Merhamet istiyoruz kime

Bağışlanmak istiyoruz kime gidelim

Sorumuz ve cevabımız sen değilmisin

Yorgunuz kaybetmişiz dalgınız kırgınız küsmüşüz

Bu çocuklar birer birer kaybolurken sisler içinde kime gidelim

Çok yürüdük yollar kayboldu yol olduk sana geldik
Ne getirdim deme bize senden başka neyimiz varsa o bizim yokumuzdur.

Geldik işte bunlar ellerimiz
Bunlarda ellerimizin büyük boşluğu
Beş duygum harab, altı yönüm harab
On parmağımda on acı Ya Rab

Denize dalan bir desti nasıl tahammül etsin suya Fırlattın beni dünyaya
Yeniden al kucağına, çağır beni yeniden
Bu saman çöpünü kasırgada bırakma
Büyük bir kapının önünde bir karınca vurmuş kapıyı bekliyor
Kapı açılacak yoksa niye var
Rahmet örtecek günahı
Geride kalacak gazabın adımları
Duyulacak büyük bahçenin o büyük şarkıları,
Sunulan şarabı çekinmeden içeceğiz

Görüneceksin durmadan kendimizden geçeceğiz
Görüneceksin her şeyimizle sana göçeceğiz

Ol dedin olduk senden Gel dedin geldik sana
Başımız yerde Açtık ellerimizi sevgilinle birlikte
Bize bak çekip çıkalım uçurumlardan
Bize bak çıkalım dünyanın bütün kulluklarından
Parçansak al bizi bir daha ayırma evinde uyuyalım Yabancıysak dost ol bize senden ayrılmayalım

Elimiz açık başımız ve ruhumuz secdede durmuş bekliyoruz
Sevdiklerin aşkına sevenlerin aşkına

İnşirah inşirah inşirah

Ayetin değilmiyiz senin Ya Allah

TAHİR AĞABEY

2008-07-02T01:24:00.003+03:00

1900 yılında Isparta'nın Atabey kazasında doğdu. Bediüzzaman'ın yakın talebelerinden dir. l943'de Denizli, l948'de Afyon hapislerinde Bediüzzaman'la birlikte bulundu. 1977'de vefat etti.

Atabeyli Mehmet Tahirî Mutlu...

..İşte güller beldesinin gülü Tahirî Mutlu..

Meleklerin gül demetleriyle karşıladıkları bir evliya...

Ama kendisi velayetini bilmeyen bir bahtiyar veli...

Selâm olsun sana Tahirî Ağabey!

Defterdeki yoklamada bizi "yok" hanesine yazmayasın. Elinde yılların yıprattığı bir dua, niyaz ve münacat kitabı vardı. Burada isim isim insanları sıralamıştı. Hep dua ederdi, yalvarır, yakarırdı. Geceleri, seherleri...

İlâhî! Yoklama gününde, defterindeki listede bizi unutma, yoklar hanesine, hiçler sayfasına yazma. Devamsızlıktan sınıfta kalmayalım. O mahşerî kalabalıkta, şayet sesimiz boğuk ve kısık çıkarsa, bizi duy, buradayız dediğimizde bizi mevcut göster.

Sarsılmayan sadakat, aldanmayan zekâ sahibi Tahirî....

Kendisi bir tevazû abidesi sanki....

Melekler gibi tertemiz, lekesiz bir mü'mindi.

Ak saçını İslâmiyete hizmette ağartmıştı.

Nur gibi parlayan bir nâsiye ve bembeyaz bir sakal...

Kendisiyle ilgili, kendisini yücelten hatıraları pek hatırlamıyordu bile...

Üstad'ın onun için "Sarsılmayan sadakatı, aldanmayan zekâsiyle" diye onu tarif tavsif ediyordu.

Bir Veliyy-i AzîmAfyon Hapishanesinde ki Nur talebeleri arasındaki bazı üzücü olaylardan dolayı, el açıp yalvaran Bediüzzaman :"Ya Rabbi! Yok mu bir talebem?' diye Cenab-ı Hakka iltica ettiğim zaman birnden bana Tahirî gösterildi" diyor ve anlatmaya devam ediyordu."Tahirî, o zaman seni bir veliy-yi azîm, bir kutup tahayyül ettim. Sonra baktım ki, sen istihdam olunuyorsun."Burada Bediüzzaman, Tahirî Mutlu'ya soruyor :"Tahirî, istihdam olduğuna mı razısın, yoksa benim zannımda [veliy-yi azîm] olmasını mı istersin?"

Mübarek veli Tahirî Mutlu, Üstad'ının sualine şöyle cevap veriyor :"İstihdam edilmemi isterim, Üstad'ım..." Üstad cevaben "Maşaallah!...'' dedikten sonra ,yan taraftaki talebelerine dönüp Tahiri MUTLU ağabeyin duyamayacağı şekilde alçak sesle,''Gerçi velidir" diyor.

Tahirî Mutlu Ağabey'e

"Sen ki, Nur bahçesinin nadide gülüsün.

"Aziz ruhuna Nurdan haleler bürünsün,

"Fecirlerden makberine Nurlar dökülsün,

"Fecirler ki, ne kadar zinde ve mutlu,

"Sen mutlusun, biz mutluyuz, İslâm mutlu...

"M.Ziya Akça

Ustadımın Emanetleri

2008-05-28T19:29:00.008+03:00

Kalbinin Ayarı Kaçarsa

2008-05-01T01:14:00.006+03:00

Kalbin ayarı kaçarsa namaz insanı terk eder!

Önce azaltır ziyaretleriniEkstraları keser; günde yalnızca beş kez uğrar. Sonra dörde indiriverir.

Sabahın o sağaltan bereket ikliminden mahrum kalırsınız.

İkindiler meşgaleye takılır, öğleyi de sürükler peşinden.

Akşam nazlı bir gelinin duvağının ardındaki tebessüm gibidir.

Kıymetini bilmez, zaman denen ırmağın akışına karşı müteyakkız olmazsanız,

Sonunda o da göstermez olur yüzünü.

Yatsıyı yitirmek geceyi direksiz bırakmaktır.

Sabahı savsaklamanın gündüzü savunmasız bırakması gibidir bu.

Evrenin her an başınıza yıkılabileceğini duyumsarsınız alıp verdiğiniz her nefeste.

"Oruçsuz neş'esiz" kalıverirsiniz sonra ortalıkta

Bindiğiniz dalları kesmekten beter, beslendiğiniz kökleri kurutursunuz. Namaz terk ederse sizi, sonunda oruç da bırakır.

Önce bir iki delik, sonra kalbura döner kalbiniz...

Namaz ; oruç ikilisinin gurbetindeyseniz, reklam vermeye cömert elleriniz, zekat vermeye cimrileşir.

Oysa zekat verebilmek dünyanın en büyük bahtiyarlıklarındandır.

Bunu hak etmiyorsanız, mahrum bırakılırsınız.

Verebiliyorsanız, hala sevinecek, hala avunacak bir şeyiniz kalmış demektir.

Her an, önceki mevzileri kazanma gücüne kavuşabilir;

Her an oruçla ve namazla ödüllendirilebilirsiniz.

Önce zekat vermenin heyecanı terk eder kişiyi.

Heyecanını yitirdiğiniz şeyi hepten yitik sayabilirsiniz.

"İmanın halaveti" yitince geriye kuru şekiller kalır.

Ruhu çoktan uçup gitmiş bir namazın, içi çoktan boşaltılmış bir orucun, esprisi kaybolmuş zekatın, anlamı kaymış haccın, cihadın ve kurbanın faydası mı, zararı mı çok kestirmek güçtür.

Yitiğinin bilincinde olursa insan, onu yeniden arayıp bulmak, yeniden kazanmak için harekete geçebilir.

Ya sahtesiyle değiştirilmiş kopya bir namaza, oruca, zekata, cihada tutunmuşsa bir ömür!

Vah o kişinin haline..!

alıntı

Elde Var Aşk

2008-05-01T00:35:00.004+03:00

Yüreğini siper et. Güvenlik içerisinde olursun. “Yoruldum” deme sakın.

Göğsüne yüreğinden başka muska takanlar yorulurlar.

Göğüs kafesin acıdan bir mengene gibi yüreğini sıktığında, aşk var mı, ona bak.

Varsa eğer, aldırma, dağlar gibi gelsin. Çünkü aşk, acıyı hayata dönüştüren bir iksirdir.

Acıya aşık olanların “Ey tabib elden gelirse yâremi gel emleme… Yar elinden gelmedir bu yâreyi merhemleme…” diyenlerin sırrı burada yatmaktadır.

Bu sırrı bulanlardan biri, sevdanın başöğretmeni öyle demiyor mu: “Ben hüzünlerin Peygamberiyim.”

Aşk varsa eğer, sen değil dağlar sallansın.

Acıyı aşkla bal eylemeye bak. Sür merhem diye yürek yaralarına, hayalinin ve umudunun kırık yerlerine, içinin Karacaahmed'e dönmüş bölgelerine.

Aldırma hainlere, ihanetlere. Onlar acıyı aşka dönüştürmemiş zavallılardır. Onlar, muhteşem acılara pespaye sevinçleri tercih eden aşk sefilleridir.

Unutma, bin sevincin vermediğini bir acı verir. Acını, aşkın santralinde bitimsiz bir enerjiye dönüştürmeye bak. Hatırla ki yürek yürek nükleer güç merkezidir. Seven ve inanan bir yürekle hiçbir atom santrali boy ölçüşemez.

Bil ki, umuttan söz ettiğin her dem aşktan söz ediyorsunuzdur. Çünkü umut aşkın çocuğudur. Aşksız umut, plastik bebekler gibidir; oynar, eskitir ve atarsın.

“Umudum tükendi” deme, doğrusunu itiraf et, aşkının tükendiğini…

Sahi, aşk tükenir mi? Evet, eğer ölümlüden, ölümlüye ve ölümlü adına ise tükenir.

O, aşk suretinde görünen tutkudur. Tutku tutuklar, aşk azad eder. Bir duygunun aşk mı tutku mu olduğunu anlamak istersen, rengine bak.

Rengine bak, kara sevda mı, ak sevda mı?

Sevdanın karası köleleştirir, akı özgür kılar. Özgür kılan aşka muhabbet denir.

Muhabbet, yüreğe düşmüş bir tohumdur; “her başka yüz dane veren yedi başak” gibi, yediverendir o.

Muhabbet insanın harcadıkça çoğalan tek sermayesidir. Herşey harcadıkça tükenir, muhabbet asla. Muhabbet müebbeddir.

Üzerine üzerine gelen karanlığın kara yüzlü, kara vicdanlı, kara güçlerini, aşkın siperine sığınarak püskürtebilirsiniz. Onlar kaybettiler, onlar nefretin eli kanlı temsilcileri…

Sen kazandın, çünkü sen aşkın cephesinde yer aldın, aşkın ve aşkının. Hesabını yaparken tarihi unutma, coğrafyayı unutma. Acıyı unutma, sancıyı unutma. Melekleri, Sakarya'yı, Nil'i, Tuna'yı, Fırat'ı, Dicle'yi unutma.

İstanbul'un, Kahire'nin, Bağdat'ın, Şam'ın Mekke'nin çocukları olduğunu unutma. Senin kara, sarı beyaz kardeşlerin olduğunu, yüreğinin Asya, Afrika, Afrika, Avrupa, Amerika taraflarının olduğunu unutma. Fakat, hesabını yaparken kesinlikle şöyle başlamalısın:

“Elde var aşk”

MUSTAFA İSLAMOĞLU

SEVİLEN ÜÇ ŞEY

2008-04-24T00:56:00.004+03:00

Peygamber efendimiz buyurdular ki:

Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi:
güzel koku, helal nisa (kadın), gözüm nuru olan namaz ;

Hz. Ebubekir (r.a) ise bana üç şey sevdirildi ya rasulullah:

senin yüzüne bakmak Kızımın Rasulullah;ın zevcesi olması, senin yolunda mal harcamak ;

Hz. Ömer (r.a): bana üç şey sevdirildi.

İyilikle emretmek, kötülükten nehyetmek eski kaftan giymek ;

Hz. Osman(r.a):

Dünyada bana üç şey sevdirildi. Aç doyurmak, kuran okumak, çıplak giydirmek ;

Hz. Ali (r.a):

bende dünyadan üç şeyi sevdim: misafire hizmet etmek, yaz gününde oruç tutmak, düşmana kılıç vurmak ;

İbni Abbas (r.a):

Bana da üş şey sevdirildi: mahlûkattan uzlet, Allah ile ünsiyet, Allah;a tövbekâr olmak ;

Hz. Hasan (r.a):

Bana da üç şey sevimli geldi:

geceleri namaz kılmak, sözün doğrusunu söylemek, hastaları ziyaret etmek ;

Hz. Hüseyin (r.a

Ben üç şeyi sevdim:

Allah;a. Muhabbet, Allah için fukaraya şefkat, Allah yolunda şahadet ;

Hz. Hamza (r.a):

Bana da üç şey sevimli gelir:

Ahde vefa, emaneti eda, cemaate devam ;

Hz. Ayşe:
bana sevimli gelen üç şey:
ana babaya ikram, helal kazanç, haramdan sakınmak ;

Hz. Fatıma ise:

yetimlere şefkat, komşuya ihsan, fakir ve zayıflara merhamet

Mikail (as):

ağlayan göz, zikreden lisan, titreyen kalb ;

ilmiyle amil âlim, sabırlı zahid, acize yardım ;
İsrafil (as):

Azrail (as):

Allah;a tevekkül, Allah;ın kaderine rıza, Allah;ın emrine itaat ;

Cebrail (as):
delalette olanları hidayet etmeyi, Allah itaatkâr olan gariplerle ünsiyet etmeyi, darlık içinde olan ailelere yardım etmeyi

VE..VE: ;Cenab-ı Rabbul Âlemin hazretleri buyurdu:
sıkıntıları kaldırmak, günahları mağfiret etmek, ayıplari setretmek ya

biz ??? ...

YAĞMUR

2008-04-16T22:41:00.006+03:00

Vâr eden’ in adıyla insanlığa inen Nûr

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur

Kutlu bir zaferdir bu ebâbil dudağından

Rahmet vâdilerinden boşanır âb-ı hayat

En müstesna doğuşa hamiledir kâinat

Yıllardır boz bulanık suları yudumladım

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

Hasretin alev alev içime bir ân düştü

Değişti hayal köşküm, gözümde viran düştü

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebî’nin

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla

Mehtâbını düşlerken o mühür sahibinin

Sarsılır Ebû Kubeys kovulmuş feryatlarla

Evlerin anasına dikilir yeşil bayrak

Yeryüzü âvaredir, yapayalnız ve kurak

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım

Heyûlâ, bir ağ gibi ördü rüyalarımı

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Yağmur, gülşenimize sensiz , baldıran düştü

Düşmanlık içimizde; dostluklar yaban düştü

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü

Bir güzîde mektuptur, çağların ötesinden

Ulaşır intizârın yaldızlı sabahına

Yayılır o en büyük muştu, pazartesinden

Beyazlık dokunmuştur gecenin siyahına

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin

Sükûtu yâr, sevinci duâlar kadar derin

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım

Bir cezîr yaşadım ki, yaşanmamış, mâzide

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

Sensiz, kaldırımlara nice güzel cân düştü

Yarılan göğsümüzden umutlar bîcan düştü

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü

Melekler sağnak sağnak gülümser mâverâdan

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar

Mutluluk nağmeleri işitirler Hira’dan

Bir devrim kokusuyla halkalanır yokuşlar

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri

Paramparça , ateşler şâhının hayalleri

Keşke bir gölge kadar yakının da dursaydım

O mücella çehreni izleseydim ebedi

Sana sırılsıklam bir bakışta ben olsaydım

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu;fidan düştü

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü

Kâtil sinekler deldi hicâbın perdesini

İstiklâl boşluğunda arılan nâdân düştü

Dolaşan ben olsaydım Sâve’nin damarında

Tablosunu yapardım yıkılan her kulenin

Ebedî aşka giden esrarlı yollarında

Senden bir kıvılcımın, süreyyâ bir şûlenin

Tarasaydım bengisu fışkıran kâkülünü

On asırlık ocağın savurdum külünü

Bazen kendine aşık deli bir fıtınaydım

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü

Mazluma sürgün evi; zâlime cihan düştü

Sana meftun ve hayran, sana râm olanlara

Bir belâ tünelinde ağır imtihan düştü

Bâdiye yaylasında koklasaydım izini

Kefenimi biçseydi Ebvâ da esen rüzgâr

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini

Ne kaderi suçlamak kalırdı, ne intihar

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyada

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım

Tereddüt oymak oymak kemirdi gurûrumu

Bahîra’ dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü

Mahkûmlar yargılıyor; hâkimler mahkum şimdi

Hakların temeline sanki bir volkan düştü

Firâkınla kavrulur çölde kum tâneleri

Ahûların içinde sevdan akkor gibidir

Erdemin, bereketin doldurur

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların

Devlerin esrârını aynalara sorsaydım

Çözülürdü zihnimde buzlanış düşünceler

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü

İlkin karardı yollar, sonra heyelân düştü

Güvenilen dağlara kar yağdı birer birer

Sensizlik diyârından püsküllü yalan düştü

Yağmur, duysam içimin göklerimden sesini

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir,

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından

Madenî arzuların ardında seyre daldım

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

Şehirler kâbus dolu; köylere duman düştü

Tersine döndü her şey sanki; âsuman düştü

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayâlî

Hazîndir ki, dertleri aşmaya ummân düştü

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur

Sensiz doğrular eğri; beyaz bile karadır

Sesini duymayanlar girdâbında boğulur

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenîn

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin

Saatlerin ardında hep kendimi aradım

Bir melâl zincirine takıldı parmaklarım

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü

Sensiz, kıtalar boyu uzanan vatan düştü

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde

Sümeyra’yı arıyor her damlada bir saray

Tohumlar ve iklimler senindir ; mevsim senin

Mekanın fırçasında solmayan resim senin

Yağmur, bir güm elimi ellerinde bulsaydım

Güzellik şâhikası gülümserdi yüzüme

Senin visâlinle bir gülmüş de ben olsaydım

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü

Islaklığı sanadır âhımın, efganımın

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler

Sendendir ekşimeyen cevheri efkârımın

Nazarın ok misali karanlıkları deler

Bu değirmen seninle dönüyor; âhenk senin

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü

Silimdi hayalimden bütün efsûnu ömrün

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü

Nefsinle yeniden çizilecek desenler

Çehreler yepyeni bir değişim geçirecek

Aydınlığa nûrunla kavuşacak mahzenler

Anneler çocuklarına hep seni içirecek

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin

Sana mü’mindir semâ; sana muhtaçtır zemin

Damar damar seninle, hep seninle olsaydım

Bâtılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Kardeşler arasına heyhat, sû-i zan düştü

Zedelendi sağduyu; körleşen iz’an düştü

Şarkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın

İnsanlık bahçemize sensizlik hazân düştü

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Bahîra’dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Senin visâlinle bir gülmüş de ben olsaydım

Sana hicret eden bir kureyş de ben olsaydım

Damar damar seninle, hep seninle olsaydım

Bâtılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Söylenecek hiçbir şeyin yoksa, susmaya ne dersin?

2008-04-13T23:35:00.006+03:00

Söylenecek hiçbir şeyin yoksa, susmaya ne dersin?

Söyleyecek sözü olanları dinlemeye, anlamaya ne dersin?

Kitap sayfalarının arasında dolaşmaya...

Kâinatı okumaya...

Suratını okşayan rüzgârı, saçlarını ıslatan yağmur damlasını, ayaklarındaki kum tanelerini hissetmeye...

Güneşin batışını, hayata dair anlatacakları olan bir filmi, yıldızları, uzaklaşan bir gemiyi izlemeye...

Hastanedeki hastaları, cezaevlerindeki mahkûmları, kabristandaki mezar taşlarını görmeye...

Yollardaki bir taşı, bir düşeni, bir kendini kaybedeni kaldırmaya ne dersin?

Biraz düşünmeye, geçmişe, geleceğe gitmeye...

Sorular sormaya, hayata, kendine, dünyaya dair...

Kafa yormaya, hep ertelediğin konularda...

Bir cevap bulmaya, bir cevap veren bulmaya; içinden çıkamadığın problemlere dair...

Söyleyecek hiçbir şeyin yoksa, söyleyecek bir şeyi olanlardan bir şeyler öğrenmeye ne dersin?

Bugüne kadar söylenmiş sözlerin üzerinde durmaya; kiminin altını kırmızı, kiminin mavi, kiminin siyah kalemle çizmeye; kiminin üstünü çizmeye, kimine bir harf, bir kelime, bir ünlem eklemeye ne dersin?

Yeni bir şey söylemeyeceksen, daha önce söylenmiş sözleri bu kadar yüksek sesle, bu kadar kendi keşfinmiş gibi bağıra bağıra söylememeye ne dersin?

Kendini biraz hesaba çekmeye, cevaplarının doğruluğunu kontrol etmeye, hatalarını kabul etmeye...

Biraz bozmaya ezberlerini...

Biraz değiştirmeye kurduğun cümleleri...

Teslim bayrağını çekmeye...

Yeni şeyler öğrenmeye...

Yeni şeyler söylemek için susmaya...

Ama susarken de içine hiçbir ima katmadan, sadece susmaya...

Bir şey biliyormuş gibi değil.

Kâle almıyormuş gibi değil.

Kendini ağırdan satıyormuş gibi de değil.

Gümüş olan söze tercih edilesi bir altın değerinde olduğundan hiç değil...

Daha yolun başındaymış, daha öğrenecek çok şeyi varmış, söyleyecek hiç ama hiçbir şeyi yokmuş gibi susmaya...

Bir "Konuşursam yer yerinden oynar havasında" değil.

"Fırtına öncesi sessizlik" gibi de değil.

Sesini akort ediyormuş gibi hiç değil.

Söyleyecek sözü olmayan herhangi bir insan gibi...

Susmaya ne dersin? (...)

DİL BELASI HOCAEFENDİ

Unutmuşum Affedersin‏

2008-04-06T23:55:00.007+03:00

-Yalnızım, çok yalnızım.

-Hatırlıyor musun; "çok yakınım ben" demiştim sana, "çok yakın!" Senin sana olduğundan bile yakın. Kendi kendini çağırdığında ne kadar yakından duyuyorsan, ondan da yakınım. Kendinden bir şey istediğinde ne kadar çabuk cevap veriyorsan, bundan daha hızlıyım.

-Doğru. Sen hep yakınsın ama, nedense, ben uzaklardayım. Bana küsmüşsün sanıyorum.

-Öyleyse, secde et ve yaklaş! Alnına dokunacak yakınlığım. Aslında alnına yazılıdır yakınlığım. Araya benliğini koyduğun için, bencilliğini öne sürdüğün içindir bana uzaklığın.

-Yüzüm yok yakınında olmaya. Çok kusurluyum. Günah üstüne günah işledim. Sözüm yok sana sakladığım. Kirli dudaklarım. Yalanlar söyledim, boş sözlere değdi dilim.

- Pişmanlığını görüyorum elbet. İçindekileri yakıcı sızıları duyuyorum. Söylemek isteyip de söyleyemediklerini de özür olarak kabul ediyorum. Yüzünün kızarması bile kabulüm. Bilmiyor musun ki, bağışlamayı seviyorum ve seve seve bağışlıyorum.

-Biliyorum ama yine de unutup hata ediyorum. Gördüğünü göre göre, görmüyormuşsun gibi yaşıyorum. İşittiğini bile bile, işitmiyormuşsun gibi boş şeyler konuşuyorum. Sözümden dönüyorum yine. Utanıyorum. Bağışlar mısın sahiden?

-Dedim ya; bağışlamayı kendime ilke edindim. Hiçbir şeye mecbur olmadığım halde, merhamet etmeyi kendime kural diye yazdım. Affetmeyi her şeyin önüne koyuyorum.

- Ben seni hep yakar diye tanıyorum. Hemen kızıp gazaplandığını düşünerek, korkuyorum, titriyorum. Çarparsın diye keyfimce yaşayamıyorum. Gazabın da var senin.

-Rahmetim gazabımdan önce gelir. Kızmam bile rahmetimin hatırınadır. Ben yakmam seni. Sen ateşe atarsın kendini. Seni senden korumak içindir tehditlerim.

-Yine de korkuyorum. Çok korkuyorum.

-Defalarca ve en önce merhamet sahibi olduğumu hatırlattım sana. Her sözün başında. Her işin eşiğinde. Daha çok, hatırımı saymanı isterdim. Bir hatırlasana; bir zamanlar hatırlanmaya değer bir şey değildin. Eksikliğini kimsenin dert etmediği dönemlerde, seni var kılmak istedim. Kendi yokluğunu kendinin bile fark etmediği yıllarda, seni insan etmeye karar verdim. Şimdi seni en çok sevdiğini söyleyenlerce insafsızca çöpe atılabilecek biçimsiz bir et parçasıydın; sana yüz verdim. Sana yaptığım iyiliğini bilmeni istedim. Hep teşekkür etmeni bekledim.

-Çürüyecekmiş bedenim. Toprağa girecekmişim. Yüzüm eriyecekmiş. İsmim silinecekmiş. Dar bir yere bırakılıp terk edilecekmişim. Bu dehşet içinde nasıl teşekkür etmemi istersin?

-İlk söylemede, anlamamış olmanı anlayışla karşılıyorum, yine söylüyorum. Unutabileceğini bile bile yeniden hatırlatıyorum. Kolayca gözden çıkarılacak, leke diye silinebilecek, kirli ve isimsiz bir damlaydın; seni adam ettim. Yokluğunda seni yakıp yok edebileceğim halde, varlığından niye öç alayım, niye seni önemsiz sayayım? Senin varlığını herkes inkâr ederken ben inkâr etmediğim halde, seni niye unutulmuşluğa terk edeyim? Seni kendime muhatap seçecek kadar önemsediğim halde, niye kurumuş kemiklerini toprakta bırakayım? Seni hiç yoktan yarattığım halde, hiç sebepsiz var eylediğim halde, ikinci defa yaratmakta niye usanayım, niye vazgeçeyim?

- Keşke bunui daha sık hatırlatsan!

-Hatırlasana kuşluk vaktini. Her sabah uyandığında yeniden bulmuyor musun bedenini? Gözlerini açar açmaz, hatırlamıyor musun unuttuğunu kendini? Ayrıca, bir bak yeryüzünü ölümünün ardından nasıl dirilttiğime. Kurumuş çubukları, ölmüş dalları, soğumuş kökleri çiçek çiçek, rengarenk, terü taze tenlerle, sıcacık meyvelerle yeni baştan dirilttiğimi görmüyor musun bugünlerde?

- Unutmuşum, Rabbim, affedersin, çok affedersin.
Sen affetmeyi çok seversin.

Ah Mine'l-Mevt

2008-04-01T09:03:00.006+03:00

Bir fısıltı Yunus'tan...
Kulaklarda zaman zaman...

"Hakikat bilirsin
Bir gün ölürsün
Ya niçin verirsin
Özün gümâne"

Cevap gelir dillere...
İyimser gönüllere:

"Benim bunda kararım yok; ben bunda gitmeye geldim"
Ardından bir büyük ikaz; hayal meyal, siyah beyaz:

"Berk yapıştın şol dünyaya, koyup gitmeyesin gibi
Karanu yalınız sinde (kabirde) varıp yatmayasın gibi"

Ve bir serzeniş; gelişten sonda gidiş,

"Günde birin gide durur
Komşun sefer ede durur
Ecel bir bir yuda durur

Bu dünyaya mağrur nedir"
Söz doğrudur, düşünen bilir...

Doğruya delil mi istenir? İşte delil, iyi bil:

"Şu dünyaya gönül veren, son ucu pişman olusar
Dünya benim dedikleri, hep ona düşman olusar".

Çevrilir kalpler tebessüme bir dem...
İyi niyet akar yüreklere hem...
Sıcak mı sıcaktır; duru ve berraktır.
Ötelere bir bakış dervişçesine...
Hakikat sırrına ermişçesine...

"Gelin bugün yanalım, yarın yanmamak için
Ölelim ölmez iken, yine ölmemek için".

Çünkü, "Ten fanidir can ölmez /
Çün gitti geri gelmez
Ölür ise ten ölür

Canlar ölesi değil"dir.

Artık düşün ve karar ver; ki kararın cihan değer:

"Bir hastaya vardın ise
Bir içim su verdin ise
Yarın anda karşı gele
Hak şarabın içmiş gibi"

Ölüm; bir an... Ve duruveren zaman...
Varlığın mutlak âdeti; herkese eşit adaleti...
Ötesi, berisiyle ölçülen hayât...
Amansız, gümansız heyhât!..

Ölürken hem doğmadır bu; hem biterken olmadır...
hes"Soru ap olmayısar, dünya ahiret koyana
Münker Nekir ne soralar, Tek olucak cümle murad".

Ötesi zaman aşırı bir adım, sonsuzu bunda anladım:

"Bu şardan üç yol çıkar, biri cennet biri nâr
Birisinin arzûsu maksûd dîdâra benzer".

Hani ya âyette buyurulur; buyurulur da duyurulur: "Bm. (Kıyamet koptuğunda) siz de (ey insanlar) üç sınıf olmuşsunuz. Amel defteri sağından verilenler; ne mutlu o sağcılara!..
Amel defteri solundan verilenler; ne acıklı durumda o solcular!..
(Bir de üçüncü sınıf ki onlar hayır işlemekte) ileri geçenler, (cennete girmekte de) ileri geçenlerdir. (Vakıa, 7-10)"

Yunus... Koca Yunus!.. Bizim Yunus!..
Ölümden ötesine yolun ve yolculuğun mübarek olsun...
Canına rahmet, ruhuna şâdlık dolsun...
Güzel söylemişsin; şeker yemişsin ve

Ne tamudan (cehennemden) yer eyledim
Ne uçmakta köşk bağladım
Sen'in için çok ağladım
Bana Sen'i gerek Sen'i" demişsin.

Çünkü inanmışsın Mevlâ'ya ve nihayet ermişsin mânâya:

"Mânâ eri bu yolda melûl olası değil
Mânâ duyan gönüller her giz ölesi değil"

Yunus... Emrem Yunus!.. Usta Yunus!..
Nasıl başardın bilsem; sencileyin diyebilsem:
"Al gider benden benliği
Doldur içime Sen'liği
Bunda iken öldür beni
Varıp anda ölmeyeyim".

Kaç kula nasib olmuş; kaç gönle girmiş dolmuş; şu sadeden de sade ve muhteşem ifade:
"Bu dünyadan gider olduk
Kalanlara selam olsun
Bizim için hayır duâ
Kılanlara selam olsun".

Kimdir ki ölürken bunca fedakar, ve kimdir ki kula dost, ALLAH'a yar?!.. Oruca niyetli bir günde...
Bir kuşluk vakti hüznünde, "Aşık öldü deyû salâ verirler".
Bir salâ; derinden derunîden... Taa içler yakan Hüseynî'den:

- Essalâtü vesselâmü aleyk!..
Ötesi?!... Ötesi,
"Öldü diyeler
Kaydım yiyeler
Bir kuş olubam
Çıkam aradan"

Gayrı varsın "Acı dirliğim isteyen; tatlı dirilsin dünyada" ve
Ulu Tanrı'm, "Kim ölümüm ister ise, bin yıl ömür ver Sen ona"

Ve bir fısıltı Yunus'tan... Kulaklarda zaman zaman...

"Gelimli gidimli dünya
Son ucu ölümlü dünya"

İSKENDER PALA

küçük nurcu

2008-03-23T19:04:00.002+02:00

İnsanlığın Efendisi

2008-03-21T23:57:00.002+02:00

Yine hicranla seni andı gönül,

Tende cânım, rûh-u Revânım Cânân.

Andıkça hasretlere yandı gönül;

Ne olur kıl artık vuslata şâyân.!

Seven ve ağlayan bir bîçâreyim,

Kararsız, derbeder hep âvâreyim,

Yıkılıp dökülmüş bir virâneyim;

Hâl-i hazînim tam mevsim-i hazan..

Güller gülse de ağlıyor hep bülbül,

Bir dert küpü sanki şimdi şu gönül;

Bilmem mümkün mü bu hâle tahammül?

Rûhumda âh u zâr, dilimde figân.

Yanıp kebap oldum, ümidim yıkma!

İtâb et ama ağyâra bırakma!

Vefasız bir kulum cürmüme bakma!

Tavsîfe ne gerek, her şeyim ayân.

Bilirsin gayri imdat edecek yok;

Gönlümü dertten âzâd edecek yok;

Kıtmîr'i başka âbâd edecek yok;

Hatırım virâne, gözlerim giryân.

Gel vur mızrabını kalbimi söylet!

Vur rûhûma nağmelerini dinlet!

Bu gönlüme geleceğini vaat et!

Vaat et ki, kalmadı dizimde dermân..!

Fethullah Gülen

Bad-ı saba

2008-03-18T14:47:00.003+02:00

Ellerimde kalan gün doğuşundan esen zarif ve latif rüzgar…

Semtinden esen kelimeler Efendi’me açılan avuçlarımda birikiyor…

Perişanım..takatsiz..Bi-derman..bi-çare,bi-kez

Mırıldanıyorum içimden tek dostum

Bad-ı saba ile sehervakti…

Bad-ı Saba’msın;

Yakub’a Yusuf’un gömleğinin kokusunu getiren rüzgarsın.

Makamına ancak bu rüzgarla ulaşırım.

Nefsin kuruntularından kurutulmanın iç huzurunu verdin ben’ime.

Yüreğime soldan esen kurtuluş nefhasısın

Yüreğine sinen misk ve sümbül kokularını ruhuma yolluyorsun.

Bad-ı Saba’msın;

Bahçedeki reyhanları kelimelerime can suyu diye getirensin.

Nergisin didelerini açansın,ruhumu dingin tutan sensin.

İsa nefesi gibi alacalardan azat olmaya nedensin.

Can verensin.Duamsın, çağrımsın,kabulümsun.nefesimsin,

Yolunun muhaciriyim.

Bad-ı Saba’msın;

Habercimsin,rehberimsin,ayetimsin,ışığımsın.

O kadar aciz ve perişanım ki yarin kapısına götürensin.

Bir gül gibi solarsam ruhumu götürensin.

Dermanımsın,ilacımsın

Kıskanır oldum seni.ben maşuka ulaşmazken sen onu görür oldun.

Bad-ı Saba’msın;

Fuzuli gibi :Ayrılık hastası olan bedenim iyileşmek için sürekli senden iyilik haberini getirmesini isterim.

Ölüm dediğin ne ki ;

yük olan bedenlerimizin ruhumuzdan sıyrılması,

ruhumuzun hafiflemesi….

Sarpa sardım düşlerimi

2008-03-12T00:49:00.004+02:00

Aslında biliyorum biraz tuhaf olacaksın

Sarpa sardım düşlerimi

Karanlıkta ateşi parlayan böceği görünce

Lalelerin kızılyaprağında çiğ tanesi oldum yere düştüm

Irmakların aşk şarkıları söyleyen ab-ı hayatında

Gülümseyen yüzünü gördüm

Karanlığın en zifirî anında

Ayın parıltısını hatırlatan gecenin güneşi gözlerini düşündüm

Erkenden sonsuzluğa süzülen şahin bakışlarında özgürlüğü tattım

Rüzgârın ılık ve endamlı esintisiyle senin için şarkı söyledigimi duyunca erişemeyeceğim hayallere daldım

Sarpa sardım düşlerimi

Meryem'in mahremiyetini taşıyan örtünde

Sümeyye'nin kanını, kutsallığını gördüm

Baktığım zaman yüzünde cennet çocuklarının masum gülüşlerini gördüm

Anladım düşündüm yalnızlık ölüm gibi her yanımı sardığı zaman

Sarpa sardım düşlerimi

Rahmet esintisiyle gelen baharda uçuşan kelebeklerin dalında seni gördüm

Ayırırlarken bir gülü dalından ağladığını duydum seni düşündüm

Merhametine sığındım ilahi aşkın bir çocuk gibi özgür oldum Aslında

biliyorum biraz tuhaf olacaksın Sarpa sardım düşlerimi

Sefullah KARTAL

Allah'ım Seni Çok Seviyorum

2008-03-10T01:08:00.008+02:00

Dedim: Çok yalnızım.
Dedin: ... فَإِنِّي قَرِيبٌ
Ben ki sana çok yakınım. Bakara-186

Dedim: Evet biliyorum sen bana yakınsın ama ben senden uzağım, keşke ben de sana yakın olabilseydim.
Dedin: وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ
Rabbini sabah akşam, yüksek olmayan bir sesle, kendi kendine, ürpertiyle, yalvara yalvara ve için için zikret. Araf-205

Dedim: Buda senin yardımını ister
Dedin: أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ
Allah'ın sizi bağışlamasını istemez misiniz? Nur-22

Dedim: Tabii ki, beni affetmeni çok isterim.
Dedin: وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ
(Öyleyse)Rabbinizden bağışlanma dileyin, sonra O'na tövbe edin. Gerçekten benim rabbim, esirgeyendir, sevendir. Hud-90

Dedim: Çok günahkârım, bu kadar günahla ben ne yaparım?
Dedin:أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ
Allah'ın, kullarının tövbesini kabul edeceğini.. ve Allah'ın tövbeyi çok kabul eden ve pek esirgeyen olduğunu hâlâ bilmezler mi? Tevbe-104.

Dedim: Defalarca tövbe edip tövbemi bozdum, artık yüzüm kalmadı.
Dedin: اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (2) غَافِرِ الذَّنبِ وَقَابِلِ التَّوْبِِ
Allah aziz ve bilendir, o günahları bağışlayan ve kullarının tövbesini kabul edendir. Ğafir-2/3.

Dedim: Bunca günahım var,hangisinin tövbesini yapayım?!
Dedin: إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا
Allah bütün günahları bağışlayandır. Zümer-53.

Dedim: Yani yine gelsem yine beni bağışlar mısın?
Dedin: وَ مَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ
Allah'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur. Ali İmran-135.

Dedim: Ne kadar güzelsin Allah'ım! Bilmiyorum bu sözlerin karşısında niçin böylesine içim içime sığmıyor ve erimeye başlıyorum, seni çok seviyorum.
Dedin: إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
Şüphesiz ki Allah tövbe edenleri ve temizlenenleri sever.

Birden "İlahım ve Rabbim benim senden başka kimim var" dedim.
Sen de أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ"
Allah kuluna yetmez mi?" (Zümer-36) dedin.

Dedim: Sen ki beni bu kadar çok seviyorsun ve bana karşı bu kadar iyisin ben ne yapabilirim?

Dedin: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا (41) وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (42) هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا
Ey inananlar! Allah'ı çokça zikredin. Ve O'nu sabah-akşam tesbih edin. Sizi karanlıklardan aydınlığa çıkarmak için üzerinize rahmetini gönderen Odur. Melekleri de size istiğfar eder. Allah, müminlere karşı çok merhametlidir. Ahzap-41/43.

Kendi kendime dedim:

Allah'ım seni çok seviyorum.

Zübeyir Abiden notlar

2008-02-29T23:26:00.002+02:00

Yemeğe dikkat! Midesi dolu olanın dikkati azalır. insanı kasavet bağlar.
* * * * *
Daima azimli olmak.
* * * * *
Şekva etmek, arkadan çekiştirmek, iradesiz kişinin işidir.
* * * * *
Himmeti dağıtmamak lazımdır.
* * * * *
Her şeyini bu gün bilmek gerektir.
* * * * *
İnsan yaşlandıkça enaniyet gençleşir.
* * * * *
İnsan yaşlandıkça, imtihan şiddetlenir.
* * * * *
Bilseniz ki; gayret ne kadar kıymettardır; bir dakika boş durmazdınız.
* * * * *
Her hatayı yapabilirsiniz. Fakat bir hatayı iki defa yapmayın.
* * * * *
Yaptığın işi bütün mevcudiyetinle; hayatın ve mevcudiyetin ona bağlı imiş gibi yap!
* * * * *
Menfi bir şey duyunca; iç aleminde, onun şuur altında ve üstünde tesirini izale et.
* * * * *
Nefsini kusurlarla alûde bil. O zaman yüz kusuru yirmiye indirebilirsin. Birisi bir şey yapsa ve o sana yıkılsa, “Benim kusurumun cezasıdır” de.
* * * * *
Her an için “muvaffak ve muzaffer olacağım” cehdi içinde olmalısın. Bir işi bitirmeden, başka bir işe başlamamalısın.
* * * * *
Her sohbette dinleyici ol! Daima öğrenmeye çalış. Yetişmeye muhtaç olduğunun, şuurunu muhafaza et. Mevzu hakkında fazla malumatın olsa bile sus.
* * * * *
Bir yerde devamlı kalmak gaflet verir.
* * * * *
Günlük evrada ihtimama, gayet ihtimama dikkat etmeli.
* * * * *
Aklını çalıştırarak oku.
* * * * *
Yüksek yerlerin hafıza üzerinde tesiri büyüktür.
* * * * *
Ezberlemek hafızayı açar.
* * * * *
Başımıza ne geliyorsa safdillikten geliyor.
* * * * *
Evrad; hizmetin şevk ve tesirini çoğaltır.
* * * * *
Akıl, kalb, göz, dil, el... ne kadar hassas bir şeyle meşgul olursa; istifade o kadar artar.
* * * * *
Aldığımız yaraları tedavi için evden çıkarken ve eve gelince okumak.
* * * * *
Yatarken imanî bahisler okumak.
* * * * *
Davasını ifade eden kazanır.
* * * * *
Bütün tehlike okumamaktan çıkar. Okuyamamaktan kork!
* * * * *
Harfi harfine kitabî ol.
* * * * *
Tenkid için okur istifade edemez, başkası için okur istifade edemez, kendisi için okur istifade eder!
* * * * *
Hizmet için değil, nefsimi ıslah için okumalıyım. Nefsi için okuyan istifade eder. Nurlar; yüz seksen değil bin seksen defa okunsa azdır.
* * * * *
Namazın hakkını vermek için Dokuz ve Yirmi Birinci Söz'ü sık sık tekrar etmek lazımdır.
* * * * *
En mühim iki şey; l-Okumak. 2-Uhuvvet, ihlas ve samimi hizmet..
* * * * *
Daima okumak, istidatları inkişaf ettirmek için okumak, dem ve damarlarımıza karışacak derecede okumak.
Az da olsa devamlı okumak.
* * * * *
Okumak, yazmak, dinlemek, susmak.
* * * * *
Satır, satır, kelime kelime okumak...
* * * * *
Hizmet hizmet derken şahsî dersini unutanın hizmeti muvakkat ve geçici olur. Her şey her mesele okumakla halledilir.
* * * * *
Şimdi oku, kabirde okuyamazsın!
* * * * *
Hususî okumayı terk etme.
* * * * *
Büyük zatların sözlerinde bazen yetmiş mana bulunur.
* * * * *
Hepsi eserlerde var. Fakat insan göremiyor. Öyle ise her mesele okumakla halledilir.
* * * * *
Sana, bana, ona faydalı ise konuş.
* * * * *
Konuşmaman zararlı ise konuş. Fakat ihtisar et, tafsile girme.
* * * * *
Kalemen, amelen, lisanen çalış.
* * * * *
Konuşmalarınızda en küçük alaylı kelime kullanmaktan sakının.
* * * * *
Tenkit bir zehr-i katildir.
* * * * *
Başkasının nokta-i istinadına dikkat etmeli.
* * * * *
Susmak. Kim ne çekerse dilinden çeker.
* * * * *
Ciddiyeti esas tut. Gülmemek ciddiyetin başıdır.
* * * * *
Muvazeneli, satırdan, kitabî konuşmak.
* * * * *
Herkesin kaldıracağı şekilde konuş.
* * * * *
İnsandaki kuvve-i gadabiye, kuvve-i şeheviye, kuvve-i akliyenin hepsinin istikametli olmasıyla ancak insan sırat-ı müstakimde olabilir. Bir tanesinin ifrat veya tefriti istikameti bozar. Maazallah dalalete atar.
* * * * *
Kuvve-i şeheviyenin; yemek, içmek, uyumak gibi teferruatında da istikamet lazımdır.
* * * * *
Gençlikte insan ne ile meşgul olursa istidatları onda inkişaf edebilir, insanın kırk yaşına kadar kabiliyet ve istidatları alışkanlık haline gelir.
* * * * *
Günlük içtimaî hadiselerle meşguliyet kabiliyetlerin inkişafına manidir. Bu noktaya dikkat etmek lazımdır. Zira bugün buna genel kültür herzesi ismi takılmış.
* * * * *
Kabiliyetleri inkişaf ettirmek için her şeyden evvel meşru ve sebatkar bir şekilde çalışmayı bilmek lazımdır.
* * * * *
Düşün, söyle. Önce düşün sonra söyle. Düşün ne düşündüğünü de düşün.
* * * * *
Sağırların en beteri kusurlarını işitmek istemeyendir.
* * * * *
Alay, alay edilende kapanmaz bir yara açar.
* * * * *
Kalbler kırılınca, ruhta kin ve adavet başlar.
* * * * *
Konuşmamak, gerekiyorsa az konuşmak, özlü konuşmak...
* * * * *
Karşınızdakini dinleyiniz. Hitab ettiğiniz kimseye ehemmiyet veriniz. Zarif iltifatta bulununuz.
* * * * *
Şakacı olmayınız, zira şaka muhabbetin sonu, adavetin başlangıcıdır.
* * * * *
Kendinizden bahsetmeyiniz.
Sizi dinleyene bahsettiğiniz şeyler, onu ilgilendirsin. İlk adım az konuşmaktır, ikinci adım sizi dinleyen kimseye onu ilgilendiren şeylerden bahsetmektir.
* * * * *
Karşınızdakini konuşturunuz. Dilini çözünüz, onun sevdiği mevzulardan bahsediniz.
* * * * *
Her şeyi bildiğini söyleyen kimse, cahildir.
* * * * *
Dünyada mağrur olan din yolunda gidemez.
* * * * *
Sabır insana önce zehir gibi gelir. Fıtrata yerleşince bal olur.
* * * * *
Biri gören insan kördür.
* * * * *
Kalbî olana ilimden bahsedilmez.
* * * * *
Mesleğimiz meşakkattir.
* * * * *
En büyük nisyan, insanın kendini kusursuz bilmesi, mesai arkadaşlarını kusurlu bilmesidir.
* * * * *
Başkalarının sözünden ziyade, içinde beraber yaşadığımız, yakînen tanıdığımız arkadaşlarımızın sözünü dinlemeliyiz.
* * * * *
Önlerine çıkan insanlara sırlarını söyleyen, hoş sohbet değildir.
* * * * *
Hizmet-i Nuriye’nin esiri olan, esaret zincirinden kurtulmak isteyen bir esirdir.
* * * * *
Büyük mevkî ve makam sahibi olduğun zaman, akıllı isen; düşkün kimselere gülme. Çünkü; nice makam sahibi kimsenin düştüğü, düşkünün onun yerine geçtiği görülmüştür.
* * * * *
Hilm ve teennî, kıyassız derecede sertlikten fazla lazım.
* * * * *
Çok hevesli olan, daima haksız görünür ve görülür.
* * * * *
Münakaşa ile hiç bir dava kazanılmaz.
* * * * *
Biz ahrar, yani hürriyetçiyiz. Hürriyetçi olan partiden hangisi geçse desteklerim. Mühim olan partinin tüzüğüdür. Biz Şeyhülislam seçmiyoruz ki, takvasına bakalım. Siyasetçi seçiyoruz. Fikrine dost olsa yeter.
* * * * *
Bu asır siyasetle ıslah olmaz.
* * * * *
İzahlar, cemaati şahsa bağlar, kitaba bağlamaz. Maksadımız kitaba bağlamaktır.
* * * * *
Kısa bahisleri ezberlemeli. Sohbetlerimizde, “Risale-i Nur şöyle diyor, Üstadımız böyle diyor,” diye nakletmekle mâlâniyattan kurtuluruz.
* * * * *
Hiddet eken nefret biçer.
* * * * *
Merhamet tohumunu eken, muhakkak huzur ve saadet harmanını elde eder.
* * * * *
Bilgili insan güneşe benzer, girdiği yeri aydınlatır.
* * * * *
Zihnimdeki menfi fikirleri çıkarmak, bedenimdeki urları çıkartmaktan daha mühimdir.
* * * * *
Ben şimdi eskiyim diye, iki senelik talebenin, kendinin kusurlarına rağmen, hatalarını söylemen olmaz.
* * * * *
Hastalıklara su-i ihtiyarımız sebep olursa mes'ul oluruz. Değilse, kader-i İlahî der sabrederiz.
* * * * *
Aman sıhhatinize dikkat ediniz. Yoksa hizmetiniz kısa olur.
* * * * *
Derste vakar ve ciddiyet iyidir. Aralarında gurur ile çok fark var.
* * * * *
Nefs öldürülürse tarikatın yoludur. Bizimki nefisle mücadeledir.
* * * * *
Nefis bizi kötülüğe sevk etmek ister. Aklınıza fena şeyler gelir. Onlar terakkimize vesiledir. Onlarla mücadele ederek hizmete devam.
* * * * *
Cemaat ruhundan istifade et.
* * * * *
Arşa değmek istidadında olanların ayakları altına; omuzumuzu koyarız.
* * * * *
Dedikodulara ehemmiyet vermeyip dinlememek, müfsitleri ifsat ettirir.
* * * * *
Meşakkat bizim gıdamızdır. Rahatlık isteyen kabre gitsin.
* * * * *
İçinizde ne taşıyorsanız, dışınızda onu bulursunuz.

Sihirli Değnek

2008-02-27T19:06:00.004+02:00

Hayatınızı değiştirecek sihirli bir değnekten söz etsem, ilgi duyar mısınız?

Öyle sihirli bir değnek ki; mutlu olmanızı, çözemediğiniz sorulara cevap vermenizi, her şeyden lezzet almanızı ve gerçek saadeti yakalamanızı sağlayacak. Evet, böyle bir sihirli değnek...

Böyle sihirli bir değnek hayal gibi mi geliyor? Ama gerçekte böyle sihirli bir değnek var. Ve ben bunu biliyorum.

Sözünü ettiğim sihirli değnek aslında malumu ilam etmekten ibaret; çünkü tecrübe edilmiş fakat kıymeti hakettiği manada tam anlaşılmamış bir eser...

Evet, çağın en büyük eseri olan Risale-i Nur'dan bahsediyorum. Hak ettiği ilgiyi görmeyen bir eserden. (Her ne kadar şu anda yirmi dört dile çevrilmiş ve milyonlarca insan tarafından okunmuş olsa da medyada ve akademik çevrelerce yeterince ilgi görmediği için insanların çoğu bundan habersizdir). Peki, bu sihirli değnek nelere kadir ve onun ne gibi maharetleri var?

Aslında bu sihirli değneğin marifeti saymakla bitmez ama biz sadece görebildiklerimizi sayalım:

Her insanın zihnini kurcalayan ve felsefenin cevaplamak da aciz olduğu-Necisin-Nereden geliyorsun ve nereye gidiyorsun? sorularına Risale-i Nur gayet mukni ve makul cevap veriyor. Bu soruya cevap vermenin ne kadar önemli olduğunu anlamak için şu örnek yeterlidir: Ünlü Rus yazar Tolstoy İtiraflarım adlı eserinde bu üç soruya cevap aradığını fakat ikna edici cevap bulamamanın sıkıntısından, intiharın eşiğinden döndüğünü söylemektedir.

Vesvese (kuruntu) buhranında çırpınanlara 21. Söz deva olmaktadır. Unutulmamalıdır ki, psikolojik sorunların temelinde vesvese yatmaktadır. Psikologların eşiğini aşındıran bu asrın insanlarının ne kadar da bu risaleye muhtaç oldukları ortada).

Dünyevi sıkıntılardan hayatın tadını unutanlara 10. Hücceti İmaniye'nin Dördüncü Kelimesi'ni tavsiye ediyorum.

Endişe-i istikbalden korkanların ihtiyacı olan tevekkülü, gayet güzel bir şekilde ders veren birçok risale içinde 23. Söz'ün 3. Noktası büyük bir dayanma noktası göstermektedir.

Dert, keder, sıkıntı, bela ve musibetler altında ezilenlere çare-i necat olarak sihirli değnek 2. Lem'a ile dokunup bu zavallı insanları bütün bu bela ve sıkıntılardan kurtarır.

Tabiat bataklığına batan ve sebepler içinde sersemleşen insanlara 23. Lem' a olan Tabiat Risalesi can simidi olmaktadır.

Geçim derdiyle müptela olan ve fakirlik ateşinde kavrulanlara o çok muhtaç oldukları hazineyi İktisad ve Şükür Risaleleriyle gösteriyor.

Sihirli değnek; namaz kılmak istediği halde tembellik ve türlü bahanelerle buna bir türlü muvaffak olamamışlara 21. Söz ile ciddi bir gayret verir. Bu risaleyi okuduktan sonra kişinin adeta namaz kılmaması mümkün olmaz.

Haşri, yani cennet, cehennem ve ahiret ile ilgili meseleleri aklına sığıştıramayanlara 10. Söz olan Haşir Risalesi ahiretin varlığını ispat edip, kör gözlere dahi gösteriyor. Hatta eserin müellifi şunu iddia etmektedir: Bu risaleyi okuyup da yeniden dirilmeğe şüphesi olan varsa, gelsin iki parmağını gözüme soksun.

Hastaların çok muhtaç olduğu gerçek teselliyi 25. Lem’a olan Hastalar Risalesi hem teselliyi hem de manevi şifayı veriyor. Ünlü psikiyatrist merhum Ayhan Songar ın tabiriyle ‘Bu risaleyi okuyunca insanın hasta olası geliyor.

Hâsılı, müellifin tabiriyle; Risale-i Nur: Şu zamanın yaralarına en münasip bir ilâç, bir merhem ve zulümatın tehaccümatına (saldırılarına) maruz heyet-i İslâmiyeye en nafi (faydalı) bir nur ve dalâlet vâdilerinde hayrete düşenler için en doğru bir rehber olduğu itikadındayım.

Evet, Risale-i Nur yukarıda kısaca bahsettiğimiz özellikleriyle bu çağın stresli ve bedbaht insanına; huzur dolu enerjik, nurani, cennet tadında ve bambaşka bir hayat tarzı gösteriyor. Böyle bir hayat için cesaretiniz var mı?

Öyle ise sihirli değneğe dokunun

Mehmet Sait Ay

Siyah lale

2008-02-24T23:49:00.001+02:00

Siyah lale , “Gamdan guler zevali melalime aglarim “ der sanki lisan-i haliyle… Turdesi olan beyaz laleler haz ve zevk yolcusuyken o cileye taliptir zira… O, hak nebiye kulak hatta yurek veren…”Benim bildigimi bilseydiniz az guler cok aglardiniz” diyen o hak nebi’ye…Goz yasi ile beslenir siyah lale…Ruhu tertemizdir zira cile banyosunda yikanir her daim… Siirseldir ve aciktir ilhama bundan dolayi…O aciyi serbet tadinda yudumlar, yudumlarken turdesleri hayati sehvet tadinda… “Ekserunnas” degil “ulul elbab” olma makamidir onun ki… Ali bin Ebi Talib’in sozundeki gibi “Insanlar arasinda insanlardan bir insan olmak” ama dik durmak ve prensip sahibi olmak…Alexendra Dumas’in “Siyah Lale “ romaninda vurgu yaptigi gibi ilkeli olabilmek… O basit bir Stoaci degildir asla…Izdirab onun meslegi degil davasidir zira…
Yuregine sekine inmistir coktan…O halinden memnundur zira…

Tarihin karanlik sayfalarinda acar siyah lale…Her Hak yolcusu bir siyah lale adeta…Sumeyye siyah bir lale mesela… Rabbim Allah ve resulum Muhammed dedigi icin yatirilir colun ortasina…Sovmesi istenir Allah’in resuluna…O ise sehadetini tekrar eder tukurur gibi Ebu Cehil’in suratina… O cileye taliptir zira… Boylece yarilir vucudu ailesinin gozleri onunde ve vucudu olur parca parca… Ak yurekli siyah lale kan verir boylece yeryuzunun damarlarina… O cileyi yudumlar serbet tadinda…

Mus’ab bin Umeyr siyah bir lale colun bagrinda acan… Rahati ve komforu yureginin eliyle itenlerden ve Allah resulunun yolundan gidenlerden…Mekke’nin en guzel delikanlisi…Guzelligi dillere destan…Ama o maddesinin enkazi altinda degil… O, Hakka dilbeste…Mekkeli kizlarin kendisine ask mektubu gonderdigi ama o en buyuk askin pesinde…Allah resulu Uhud’ta iken Islam’in bayraktarligini yapan…Ilay-i kelimatullah icin vucudu parca parca dogranan… Parcalanmayan bir imani var zira…Onun askina Allah’in elcisi sahit… Sireti sureti kadar guzel siyah bir lale zira cileyi ask makaminda yudumlayan bir baska guzel o….

Siyah lale gunduzu yasarken geceyi hatirlatan ve rahati zahmette, safayi cilede bulanlarin cicegi… Rahmete mazhar olmanin sirrinin zahmetten gectigini farkedenlerin… Cile ve izdirabi yudumlayan bir Hak yolcusunun ruh potresini hatirlatir siyah lale…Sacim kadar basim olsa her gun birini koparsalar yinede davamdan vazgecmem diyenlerin ve zindanda zahmeti degil rahmeti kesfedenlerin… Cibril soruyordu Allah resuluna “Ey resul! Kul bir peygamber mi yoksa kral bir peygamber mi olmayi yeglersin? “ Allah resulu kul peygamber olmayi diyordu…Siyah lale peygamber mahfiyeti….Siyah lale tevazu…

Fatima ahlakini hatirlatir siyah lale…Elleri nasir tutan bir hizmetcisi dahi olmayan masum Fatimayi… Zahmetin altindaki ince rahmeti kesfeden bir yuce isim Fatima…Rabiatul Adeviye yine bir numune-i imtisal ilk nesillerden ahlaki ve erdemiyle temayuz eden…Haz yerine cile dolu zuhd ve takva eksenli bir hayati secen….Zeynep el Gazali bunun cagdas bir ornegi …Bunun nice ornekleri var tukenmedi tukenmeyecek asla…

Siyah lale bir isar tablosu…Tefani sirri var onda…Baskalari icin yasamanin ve fedakarligin ve dolayisiyla cileyi yudumlamanin tadi var… Her vakif insani bir siyah lale… Siyah lale yuregime kayitli bir divan ve siyah lale yuregimin dudaklarindaki duam…Siyah lale vakar ve siyah lale digergam bir yuregin sembolik anlatimi… Siyah lale yurek bahcemizin nadide cicegi…Onu ot gorenlere ne yazik!

GİTME DESEN DE GİDECEĞİM

2008-02-16T23:01:00.004+02:00

Ful çiçeği kokuyor simdi yıllar

Egzotik meyve tadına dönüşen şiirler

Kahverengi tonlarının cıvıltısına bürünen hazanlar

Meyvelere duran acılar hüzünler.

Yağmurların diliyle konuşan umutsuz yarınlar

Yabani nergisleri derlerken orkideleri öldüren eller

Sevkat verenin sevkat hakki için söyleyin unutuldu mu ?

O tatlı esintili baharlar yazlar unutul du mu söyleyin.

Bereketli toprakların sevecen evlatları

Söyleyin o gül yüzlüm nerelerde

Gitme demesin gitme dese de gideceğim

Çıkmazlara sürüklenen hayaller düşler.

Yüreğini üşütecek güz rüzgarları

Büyürken azalan tutkularını sevdalarını silecek

Gün geçtikçe ayağa düsen zavallı sevdalarını

Dönüp bakmaz asil yürekler ardına bilesin.

Bir tebessümünle mavileşen denizler

Kas çatışınla köpüren iç dalgalar

Ömrü süsleyen güzel sözlerin

Bin ölüm getiren susuşların.

Simdi/ suskulardasın

Etme sakin sadakat yeminlerini

Gitme kal deme

Kiminle olursan ol yalnızlığa mahkumsun.

Sen beni

Ben aşkı öldürdüm

Neye yarar artik Gitmek/kalmak

Ölen bizdik sevdiceğim biz

Biz öldük ebediyete kadar/Biz öldük

VEFASIZ

KOPARDIN

2008-02-14T23:10:00.004+02:00

Bir hicran çölüne bıraktın beni
Kalbine girdiğim yolu kopardın
Yaydın üzerime yalan gölgeni
Adını andığı dili kopardın

İçimden boşluğa savruldu külün
Hüznün ateşiyle yandı kakülün
Yıllardır ruhumda öten bülbülün
Her seher konduğu dalı kopardın

Uzattıkça sana boş ellerimi
Birer birer yıktın hayallerimi
Bilmem, ölü müyüm, yoksa diri mi
Saçımdan son siyah teli kopardın

Gönlümde aşkınla hergün yeşeren
Göğü yıldız yıldız önüme seren
O güzel, bembeyaz gülü kopardın

VEFASIZ

VAV

2008-02-12T00:25:00.000+02:00

EY AŞKIN BİNBİR BAŞLI VAV HALİ!

Ey sonsuz kavram

Gaflet vaktinde

Gel gönlümün üstüne

Usta bir hattatım ben

Aşkı çizerim mekânlara

Aşk sığmaz ki bu ummana

Vav olur gözlerimiz

Bürünürüz canlara

Bir seyyah gibi

Gelip göçen, göçüp giden

Bu mekândan mekân’a

Demem o ki

Tarifini yapamam ben imkâna

Bir hattatım

Zamana vav çizmekteyim

Hilal’in dolunaya

Dolunayın hilal’e dönüştüğü zamana…

Ve mahlukat!Nefes nefes aşk çekerken

Mevla’ya

Üstümde aşk kokusu var

Yaşadıkça beni yontar

Ve benzetir insana
Elimde vav

Gönlümde vav

Gözümde vav

Dem dem vav kesilirim

Beni insan yapana...

Ey kalbimden geçeni bilen Allah’ım!

“Kulum” de kâfi bana

İster nârına garket

İster nuruna
…..
Mehmet Ekici

İnleyen Bir Nayım

2008-02-11T19:12:00.001+02:00

Derd-i isyana müptelâyım Yâ Resûlallâh!

Kapında bir bahtı karayım Yâ Resûlallâh!

Umardım hep cemâl-i pâkinden teceİlîler,

Bak şimdi; firaka sezayım Yâ Resûlallâh!

İnlerken nây-ı kalbim ümîd-i feyzinîı; dâim,

Cürmümle o demde cüdayım Yâ Resûlallâh!

Saçılır iklİm-i pâkinden âleme rahmet,

Ben neden kuruyup solayım Yâ Resîlallâh

Ne şevkti tüterken bûyun herdem seherlerde,

Ya şimdi, inleyen bir nâyım Ya Resûallâh!

Kabul kıl mücrimi, kovma kapmdan ne olur!

Kovarsan kime sızlanayım Yâ Resülallâh!

Yanmışım isyanla, yakma hicranla Ey Nebî!

Bittim billahi; pür şekvayım Yâ ResuIallâh!

Günah bana yaraşmaz, doğru... Af sanin sânın

Sen varken kime dert yanayım Yâ Resûlallâh

DÜŞÜNDÜM

2008-02-10T23:45:00.000+02:00

Düşündüm…
Hayata bir başlık atmadım…

Düşündüm…
Ben ve hayat iki iyi arkadaşız.

Düşündüm…
Hayata hep bir düşün değil;, binlerce düşün penceresinden bakıp gerçeğe hangisinin daha yakın olduğunu görmek gerekir…

Düşündüm..
Hayat gözlerimi açabildiğim kadar açıp en son noktaya kadar bakmak, sonrada yumup hiçbir şey görememek kadar kısa, hayat kısadan da kısa.

Düşündüm…
Hayat kendimize yazdığımız mektupların genel adıdır. Gönderen kısmında ismimiz, alıcı kısmında adresimiz yazar.

Düşündüm…
Aslında zaman, okyanusları besleyen su kaynaklarından bile çok daha hızlı akıyor.

Düşündüm…
Aslında hayat, ölümün hep unutulduğu bir yaşama uğraşıdır.

Düşündüm…
Aslında hayat, uyku ile uyanıklık, düş ile gerçek, yalan ile doğru arasında az sonra uyanacağımız anlık bir rüyadır.

Düşündüm…
Aslında hayat, gözlerim kapalıyken bile görebileceğim bir suret, kulaklarım kapalıyken bile duyabileceğim bir ses ve her aynaya bakışımda bana bakan bir yüzdür.

Düşündüm…
Aslında ölüm, birbirini gören aynaların içinde uzayan sayısız yollar kadar uzun, dokunsam tutulacak kadar yakındır.

Düşündüm…
Aslında kimse düşlerinin terkine uğramadı. Hayat zaten bir düş! Bir gün düşeceğiz toprağa ve hayat denen bu düşten ilk kez uyanmış olacağız.

Düşündüm…
Hayatıma iyi bakmalıyım. Çünkü o kendine küsse, kimse bana yeni bir hayat hediye etmeyecek.

Düşündüm…
Yaşamak büyüdüğünden beri hayatı hep küçük gördü.

Düşündüm…
Ölümün gözlerine yaşarken bakarsak oda bize anlamı olan sonsuz bir hayatla bakar.

Düşündüm…
Ölüm sırası gelmeden kimse sıranın kendisinde olduğunu anlayamıyor.

Düşündüm…
Ölüm isimlerimizin başındaki beylik sıfatları tanımıyor..

Düşündüm…
Aslında ölüm, cevabı hep bilinen bir sorudur.

Düşündüm…
Aslında ölüm, sevgilinin bize gönderdiği bir mektuptur.

Düşündüm..
Bilmek kadar insana acı veren başka bir karmaşa yoktur.

Düşündüm…
Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor kolay yaşanmıyor oysa.

Düşündüm..
Aynalara her bakışta yüzümdeki maskelerden gerçek yüzümü seçemiyorum.

Düşündüm..
Çok vefasızım, telefon rehberindeki dostlarımın sayısı bir hayli azalmış.

Düşündüm…
Ben yoksam kimse yoktur.

Düşündüm…
Omuzlarının üzerinde zirveye çıktığım insanlara sırtımı dönmemeliyim.

Düşündüm…
Ben aşkı seslerden bir ses değil, bütün sesleri susturan bir çığlık yapmak için arıyorum.

Düşündüm…
Aslında ses sessizlikte anlam buluyor. Sessizlik her yerde konuşabilen ses oluyor.

Düşündüm…
Aslında ben büyümekten değil, içimdeki sesi yitirmekten korkmalıyım.

Düşündüm…
Ellerim kaleme, düşüncelerim kelimelere tutundukça yazmaktan ve okumaktan asla vazgeçmemeliyim.

Düşündüm…
Renklerin mavisini seviyorum diye siyahlardan nefret etmemeliyim.

Düşündüm…
En değerli an içerisinde bulunduğum andır. Çünkü az sonrasının olup olmayacağı bilinmezdir.

Düşündüm…
Özgürlük bedeli gerçekten çok ağır olan bir mücevherdir. O yüzden herkeste bulun(a)maz.

Düşündüm…
Boş vermek hiçbir şeydir. Hiçbir şey boş vermek kadar anlamsız değildir.

Düşündüm…
Kalplerini yormayanlar düşüncelerimi çiğnediler. Cümlelerimin canı yandı.

Düşündüm...
İnsan kendi yaşamının yağmurlarında ıslanma fırsatını kaçırmamalı.

Düşündüm..
Umut Kafdağı’nın ardında da olsa beklenmeye değer..

Düşündüm…
En çok beklenen en beklenmedik anda gelendir…

Düşündüm ..
Anlaşılamamak anlaşılır bir durumdur.

Düşündüm…
Hayata bir başlık atmadım…

Dile Gül Koymak...

2008-02-10T18:03:00.001+02:00

Konuşmasından anlaşılır insan. Güzel konuşmasından
Kalpten kalbe yol vardır derler. Bunu biraz daha değiştirerek söylersek: Dilden kalbe yol vardır.

Gönlü yumuşak insanların konuşmaları da yumuşak ve ılımlıdır. Onlar asla kalp kırmaz.Çünkü bir mihenk vardır gönülde; sözünü önce ölçer biçer sonra muhatabına sunar.

Katı kalpli insanlar ise, bu mihengi yitirmiştir. Gönül kayalıklarında paramparça olmuştur mihenkleri. Nereye vuracak ve sözünü tartacak? O altın ile bakırı birbirinden ayıramaz artık. Olur olmaz yerde kelâm eder, ya baş kırar, ya da göz çıkarır.

Ilık meltemler gibi soluklar gerek bize. Gönüllere ulaştığında, bahar çiçekleri açtıran. En sert yürekleri dahi yumuşatan, yoğuran, şekillendiren.

Tatlı söz yılanı deliğinden çıkarır. denmiş, derler. Ne kadar doğru. En öfkeli olduğumuz anlarda bile yüreğimizdeki karanlığı gündüz aydınlığına çevirir güzel bir söz.

Söz ola kese savaşı
Söz ola kestire başı
Söz ola ahulu aşı,
Yağ ile bal ede bir söz.

diyor Yunus.

Elbette öyledir. En karamsar ve kaos yüklü anları bile cennet iklimine çevirir, alımlı ve iç açıcı bir söz. Bu sebepten, güzel ve nazik konuşan insanların pek düşmanları olmaz çevrelerinde. Bilmeden bir gönül kırarlarsa, hemen tamir ediverirler bir kaç kelimeyle. Mayalarında yalan olmadığı için, inandırıcı bulur çevreleri böyle kişileri.

Zaten yalana ihtiyaçları da yoktur, böyle gönül ve söz ustalarının. Bazen bilmeden açtıkları yaralar olur elbet gönüllerde. Ama bu bilmeden olur çoğu kez. Lâkin o yarayı dudaklarından akan bal gibi kelimelerle, sihirli cümlelerle bir anda iyileştirirler. Asla başka bir zamana bırakmazlar açtıkları yaraları, oluşturdukları çizikleri. Anında pansuman eder ve tedaviye geçerler.

Acı konuşan insan böyle mi? Dil yayından karşıdakine fırlattıkları kırıcı söz oku, paramparça eder muhatabın yüreğini. Onlar dönüp bakmazlar bile. Hani yolda arabayla bir hayvanı veya insanı ezen acımasız şoförler vardır; arkalarına bile bakmadan kaçıp giden.Aynen öyledir bu zalimler de. Kırdıkları kalbin çırpınışları ve yanaklardan sızan damlaları görmezlikten gelip, dönüp giderler. Öylelerini akrebe benzetebiliriz .

Sokmaktan zevk alan acımasız akreplere.Dillerini de, zehirli iğnelere.

Arkadaş! İnancın yumuşak ikliminde bir meltem yumuşaklığına çevir sözlerini. Yüreği kırgın olanların doktoru ol, masum gönüllerin cellâdı değil! Yaralı gönüllere Hızır gibi yetiş. Onların kırgınlıklarını gider. Yaralarına söz merheminden sür. Gönlünden akıp gelen ve kelimelerle harmanlanıp, dövülüp şekillenen manevî iksirinle onları iyileştir.

Bak bu hususta Hz. Ömer ne diyor: Ey Kâbe seni bin sefer yıksam yine yapabilirim. Ama kırık bir kalbi asla! İşte bu derece zor durumda olan bir kırık kalp eğer onarılırsa sen artık Halkın sevgili kullarından olduğuna inanabilirsin. Çünkü bir hadis-i şerifte şöyle diyor, Nebiler Nebisi: Gerçek mümin, elinden ve dilinden başkalarının zarar görmediği kişidir.

Bir gün sahabiler, Nebiler Nebisinin yanına varıp, ihtiyar bir kadını övüyorlar. Şöyle ibadet ediyor, böyle namaz ve oruç tutuyor.
Peygamber Efendimiz: Çevresine davranışları nasıl o kadının? diye sorunca, sahibiler: Çevresine hep kötü davranıyor, Ya Resulullah. Konuşmasıyla kalp kırıyor. diyor. Bunun üzerine Resûlü Ekrem: Söyleyin o kadına, cehennemde yerini hazırlasın. diyor.

İşte dost! Tatlı dil ve acı dil arasındaki fark, cennet ile cehennem arasındaki fark gibidir.

Sen diline ister gül koy, istersen bal ve gönüllere cennet asa bir iklim ör.

İstersen kor koy, başkalarını alev alev yak.

Tercih senin..

Ne çabuk da geçti yıllar

2008-02-02T23:35:00.000+02:00

Ne çabuk da geçti yıllar.
Daha dün gibi hatırlıyorum gençliğimi.
Ben bugüne nasıl geldim?
Nasıl yaşlandım bu kadar?
Ne zaman bitti bu ömür?

Sanki zaman tünelinden geçmiş gibiyim, ya da gençliğimden yaşlılığıma ışınlanmış gibi, göz kırpmadan açmış gibi, hayata değmeden geçmiş gibi, konmadan göçmüş gibi…

Yapacağım çok şeyler vardı,
Toz pembe hayallerim beni yarı yolda bıraktı.
Şimdi bu günü onlarsız yaşıyorum.
Sadece hayallerim mi beni terk eden, sadece gençliğim mi?
Hayır, hayır…
Terk etmeyenleri saysam daha kolay olacak.

Yaşlılığıma haksızlık etmemeliyim, yeni arkadaşlarım da var artık; Bembeyaz saçlarım, çorak toprakları andıran yüzüm,
dağ gibi büyüyen acizliğim, her geçen gün bir yenisi eklenen hastalıklarım ve beni hiç terk etmeyen en sadık arkadaşım düşüncelerim.

Yapabildiğim tek aktivite; beni benden alıp götüren, bazen pişmanlıklarımın, doyumsuzluklarımın, hasretlerimin girdabına sürükleyen, bazen geride kalmış mutluluklarımın özlemine gark eden, bazen hayata binlerce fit yükseklikten baktırıp, yaşanan milyonlarca ânın birleşimiyle meydana gelen şifreyi çözdüren düşüncelerim…

Yaşadığım olaylarla ömür sayfama nakşedilen bu İlâhî şifreyi, hayatın anlamını, var olmanın sırrını…
Kolay olmadı bu sırrı keşfetmek; onlarca musibet, yüzlerce gaflet ve binlerce hata perdesine sarılı buldum bu paha biçilmez cevheri…

Kitaplardan okuyabilirsiniz bu sırrı, insanlardan da dinleyebilirsiniz. Fakat hayat okulunda bir başka yazar; hani derler ya
“Anlatılmaz yaşanır”
ve bu sırrı insan anlarken yaşlanır.

Hayat okyanusunun sahilinde ve coşkun hislerimin dinginliğinde yaşamak daha kolay aslında.
Nefs-i emmâremin de tahakkümü benim gibi zayıflayınca irademi daha isabetli kullanabiliyorum.

Fonksiyonları azalmış bedenimle ve taşkınlığı durulmuş ruhumla harama girmemek ve yanlış yapmamak hiç de zor olmuyor artık.
Ah birde erteleye erteleye yapmaya tâkat getiremeyeceğim bu günlere kalan işlerim olmasa…

Aslında bu güne dek yaptıklarıma nazaran en önemli işlerim; ibadetlerim, hayrım hasenâtım ve rûhî kemâlâtım…
Yaşadığım her ânımda dünyevî hayallerim vardı.
Bu yüzden yapmam gerekenler hep yarına kaldı.
Geleceği meçhul ve gelse de fani olan bir geleceği,
Mutlak ve sonsuz bir geleceğe tercih etmek…

Ne acı bir hamakattir.
Evet kendi hayatımla tecrübe ettim ve onayladım ki
“Lüzumlu işler pek çok, fakat ömür pek kısa”.

İşte omuzlarımı çökerten, belimi büken de yapmam gerekip de henüz yapamadıklarımı kalan günlerime sığdıramamaktan korkmak.
Hani tek gösterimlik hayat tiyatrosunun bu son perdesinde biraz korku, biraz pişmanlık, biraz da yalnızlık var
Ama daha çok huzur var, sükûnet var, çaresizliğin verdiği teslimiyet var.

Bu yazdıklarımı okuyup da bana acımayın gençler!..

Çünkü ben de size acıyorum.
Sizin geleceğinizde ben varım, yaşlılık var.
Yani bu okuduklarınız var.

Benimse geleceğimde karanlık bir koridorun ucunda sonsuz ışık var, masmavi gökyüzü var.
Renklerin en güzelini taşıyan gökkuşağı var!

Zor bir imtihanın bitmek bilmez sorularından sıkılıp dışarı çıkıp da
“Oh be!.. Bitti” demek istemediniz mi hiç?
İşte ben bu iştiyakla sınav salonundan çıkıyorum.
Kalanlara kolaylık versin!

Hayır, hayır hayal değil bunlar; ölüm yoksa arada her genç yaşlanmayacak mıdır?
Ve muhakkaku’l-vukû olan olaylar, vâkî hükmünde değil midir?
Ya ölüm varsa?
O zaman da ömrümün âhiri zaten bu demler değil midir!..

Potansiyel bir yaşlı

(Bu yazı bir huzurevi ziyareti dönüşü kaleme alındı.)

SELALARA HİCRET

2008-02-01T00:43:00.000+02:00

-''Sus'' , diyordu
''Bir sela vaktidir şimdi, sus.

''Susmam'' diyordu
''susmam''

Denizler apak köpüğe bürünmüştü
Gökler apak
Bir yol yürüyordu,
Dağların üstünden apak

Sus, dedi.
Sus.
Bir sela vaktidir şimdi

Susmam diyordu,
Susmam.
Her vakit benimdir.

Bir fırtına,
bir deli boran esiyordu.
Ağaçta yaprak değil,
Koca koca çınarlar titriyordu
Bir deli boran esiyordu
Yerde dağlar
Gökte güneş titriyordu

Sus , dedi
Sus.
Bir sela vaktidir şimdi.
Bir dilek vaktidir,
Bir iltica,
Bir niyet vaktidir şimdi.
Sus bre zındık,
Bir sela vaktidir şimdi.

Susmam diyordu
Sesi sesini boğuyor
Sesi beni boğuyordu

Susmam diyordu
Bir acı kezzap içime doluyordu

Bir sela vaktidir şimdi,
Selalar okunuyordu.
Bu ne hüzün ,
Müezzinler mi ağlıyordu.

Selalar denizlere,
Selalar göklere okunuyordu
Cümle hayvana
Cümle nebata okunuyordu

Selalar üç insana
Üç insana okunuyordu

Sesler azalıp
Sesler çoğalıyor
Birbirine karışıyor, ayrılıyor selalar

Üç kapı önünde
Üç at bekliyor
Üç insan,
Selalara hicret ediyor....

Yusuf olmak zor çok zor..

2008-01-31T23:13:00.000+02:00

Yusuf’san önce sevmekle başlayacaksın çileye…
Öyle bir seveceksin ki; şüphe olmayacak içinde.
Öyle saf, öyle temiz olacak işte.
En yakınların kesecek başını…
En yakınların itecek seni karanlıklara…
En yakınların yakacak her zerreni.
Ve sen güzel görecek, güzel bakacaksın her şeye…

Dedim ya; Yusuf olmak zor çok zor
Bu dünya perdesinde Yusuf olmayı seçtiysen,
Önce dar kapılardan geçeceksin…
Dört duvara dokunacaksın, her köşe başında bir kuyu olacak
Sen girecek - sen çıkacaksın.
Her çıkış bir başlangıç, her düşüş bir devrin bitişi olacak.
Ve O’ndan başka kimseyi imdada çağırmayacaksın.
Zindanların yakın edecek bütün yaratılmışı...
Dağlar yoldaşın, taşlar arkadaşın, kuyular sırdaşın olacak.
Önce sıla yakacak içini…
Sonra adı hasret olan tüm özlemler gelecek peşinden…
Sabırla başlayacak dünya sürgünün.

Yusuf olmak zor çok zor…
“Nurunda hoş, narında” diyeceksin.
Tüm ateşleri gül diye tutacaksın.
Kor önce avucunu, sonra yüreğini yakacak,
Susacak susacaksın“ Ah” demeyi bile çok göreceksin diline.
Şikâyet kapılara gelip gelip gidecek eski yerine..
Sevmenin ne zor olduğunu elbet anlayacaksın.

Yusuf olmak zor çok zor…
Köle olup önce pazarlarda satılacaksın…
Saraylara ayağında kelepçeyle gireceksin.
Toprak değecek tenine, rüzgâr savuracak tanelerini gözlerine
Kimse inanmazken sana, yitirmeyeceksin hiç ümidi.
Hamken yanacak, yandıkça pişeceksin,
“Elhamdülillah” kemerini kuşanacaksın,
Çileden geçmeden gidilmez hiçbir yere..
Çekecek çekecek hep pişeceksin…
İmtihanı öyle kolay olmayacak aşk yolunun
Her adımda bir kez daha bileneceksin.

Yusuf olmak zor çok zor…
Her yanışında anlayacak;
Yusuf olmak zor diyeceksin.

Sonra aşkın ne zehir olduğunu tadacaksın,
Kılıçtan keskinliğini, nankörlüğünü, acizliğini
Yolun zindanlara düşecek, edep perdesinin ardında bekleyeceksin.
Beyaza değen siyah temizlenene kadar sürecek bekleyişin.
Öyle kolay olmayacak siyahtan arınmak,
Yani seneler sürecek bekleyişin.
Kapılara asılacak Yusuf gömleğin,
Bakıp bakıp, eğeceksin başını
Ama mahcubiyetten değil, yine edepten olacak sakınışın.
Ne zamanki sebepler kapısını kapatıp tümden,
Dönünce yüzünü Rahmana bir haber gelecek gaybtan:
“Yusuf tertemizdir günahtan”
Sultanlığın yolu zindandan geçecek bileceksin…

Dedim ya; Yusuf olmak zor çok zor..
Yusufken sultan olmakta zor
Hele Yusuf’un Yakup’u olmak, işte o hepsinden zor…

YUSUF OLMAK ARZUSUYLA ŞAHLANDIR BİZİ...

SİYAHLARIMIZDAN ARINDIR BİZLERİ...

RABBİM..SEVGİNLE YAŞAT BİZİ

Ey siyah GÜL....

2008-01-18T23:43:00.000+02:00

Bismi hü !...

Vakit gecenin derinliğinde demleniyor şimdi ..
Siyahlar içinde yer gök ,
Sokaklar sessiz ...
Ve siyah çiğ taneleri düşüyor gözlerinden , günahtan kararmış yüreğime ...

Tenim siyahi değil belki , tenim kimseyi rahatsız etmiyor ..
Peki ya yüreğim ...
Uykusuz kaldığım siyah gecelerde , gözlerimi yakan siyahi yüreğim ..

Ya Bilal ,

Bedeni siyahlar içinde olan,
Ve ama yüreği yıldızlardanda parlak zat !..

Siyah Gülüm ...

Hangi kelimelerle anlatabilirim ki acizliğimi ?
Hangi kelime seni anlatmaya muktedir ki ?
Senden asırlar sonrasında .
Ve dahi seni bile bile , Senden öte O'nu bile bile ,
Terketmişken bedenimi siyahi boşluklara ,
Yüzüm yok bir harf bile söylemeye
..
ama yok kimsem ... O'ndan başka ,
O'nun dostlarından başka kimsem yok derdimi söylemeye ..

Ey siyah gül !..

Gül'e dost oldun , Gül'ün kokusunu duydun ,
Bedenin taşlarla zulmedilip, yüreğin satın alınmak istenirken ,

Ehad ! dedin , daha da yüreklendin ..

Birkez bile isyan etmedin siyahi tenine ..
Yüreğine sığındın her '' siyahi köle '' seslenişlerinden ..

Çünkü AŞK vardı yüreğinde , gerçek AŞK ..

Şimdi ben yüreğimi görmek istesem ,
Yüreğimde ne var diye sorsam ..
Karanlık sokaklar karşılar ancak gözlerimi,
Lambasını yitirmiş siyahi sokaklar ..

Ey siyah gül ! ..

Gözlerinden dökülen siyah çiğ taneleriyle yıkasam yüreğimi ,
Gözlerimi yıkasam , dost kabul edermisin beni ?..

Öyle zor ki buralarda yaşamak
Kalabalık yalnızlıklar sardı şehirleri ,
Evlerde şeytanlar hüküm sürüyor artık ,
Ve şeytan hiç zorlanmıyor işini yaparken !..

Dillerde kutsal kelimeler geziniyor bolca,
Ama gözler hep boşlukta , bedenler yalanda ...

Kelimelerin ve dahi herşeyin Rabbine sığınırken ,
Korkuyorum bu günlerde ey Bilal ! ...

Ya sevmezse O beni ..
O sevmezse sen de sevmezsin diye korkuyorum ..
Korkudan üşümüş ellerimi tutsan , dua etsen bana ..

Yıldızlardan parlak yüreğinle ,
Senden asırlar sonrasında yaşayan bu acize dua etsen ...

Şimdi gözlerimde hayalin ,
Okunan ezanlarda sesini duymuşçasına yad ederken seni ,

Seni seviyorum ey Bilal ,

Gül'ü seviyorum çünkü ,

O'nu seviyorum ..

BİR İNŞİRAH AYETİ KADAR SANA GELDİM...

2008-01-07T00:26:00.000+02:00

BİR İNŞİRAH AYETİ KADAR SANA GELDİM....

İnşirâh İnşirâh İnşirâh

Hâra düştüm,dilime kan değdi yüreğime od.
Dâra düştüm Ey Rab bana bir inşirah..
Ah-u efgânımı bir dinleyiver, bu gece çok karanlık katran karası olmuş göğsümü bir açıver
Daraldım Bir bakıver..

Biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?(inşirah/1)

Genişlettin ey yar!
Dünyadan bunaldığım her vakit, yağmur yağmur yüreğime, damla damla gözlerime düştün.
Semalarda yerim yok bilirim, arşlardan ta ki gönlüme düştün.
Yaralar bedenimde yol çizerken adeta, tuz değil, sen gönlüme tılsım sürdün.
Dünya zemininde ayaklarım kayarken bir bilinmezliğe, tut ne olursun bırakma bilmediğim âlemlere

Gece ve ben iki biçare yine kapındayım.
Soluklanmak istiyorum Ya Rab!

Gece yeminli konuşmuyor benimle.
Gece küskün bana, yalnız bıraktım onu gelirim diye.
Gitmedim ona Ya Rab!

Geceler bensiz geçti,seccadeler eşsiz,yıldızlar yoldaşsız kaydı.
Geceye söz verdim gelirim diye,gitmedim.
İhanetim var ona..Gece yeminli..
Ben sana bugün yalnız geldim.

Terkedilmiş sevdaların mekanından geliyorum.
Yıllanmış sevgilerin koynundan.
Ayrılıklardan geliyorum.
Yalnızlıktan Gönlümün tenhasından geliyorum.
Gecenin günahlarımı örtmeyen mahremiyetinden geliyorum.

Dünyanın arkamdan yırttığı gömleğimle.
Kimsenin duymadığı ama kulağımı çınlatan aff sesleriyle geliyorum.
Ademin utangaç bakışlarıyla,Nuh un terk-i diyarıyla bir yunus affı edasıyla geliyorum.

Daraldım Ya Rab!

Kabul ümidinin ferahlığıyla geliyorum.
Yüreğim üşüyor artık, mahşeri bir yalnızlıkla geliyorum.
Aç Ya Rab ne olursun aç göğsümü tekrar bir köz değdir.
İçimin vahalarından kurtar beni.
İnşirah inşirah inşirah ayet ayet genişlet beni.

Yükünü senden alıp atmadık mı? O senin belini büken yükü .(inşirah/2)

Attın ey yar!
Ben bilemedim yükümün azaldığını ama sen hafiflettin beni.
Dünyanın omuzlarıma yüklediği bu ağırlık, yüzümü yere düşürmeye başlamışken, bu yükü benden alarak belimi sen doğrulttun.
Rükuya eğilen bir beden senin karşında yüce makama erdi.
Secdeye değen baş, merhametinle sana erdi.

Oysa ben bilemedim.
Kirlenmiş yüreğimle, sözlerimi dünyaya aşina ettim kapıldım bu misafirhanenin işvesine.
Şimdi temaşa bile edemiyorum masivayı.
Aydınlanmıyor gözlerim, yeşermiyor kırık düşlerim.

Yoksa Ey Rab ben, sen olan benliğimi çoktan mı tükettim
Züleyha kadar günahkârım, Yusuf kadar masum olmak isterdim
Oysa ama ben düştüğüm zindanda ezilecek kadar günah topladım.

Yüküm ağır Tüm zerrelerim affına sığındı
Mecalsizim, hissizim, bir o kadar da cahilim
Al yükümü Ya Rab ne olursun al belimi büken bu yükü tekrar hafiflet beni.
Doğrult ki beni,yüzüm sana dönebileyim.
Elimi sana açabileyim.
İnşirah inşirah inşirah ayet ayet doğrult beni.

Senin şanını ve ününü yüceltmedik mi?(inşirah/4)

Yücelttin ey yar!
En şerefli varlık olarak açtım dünyaya gözlerimi.
Mahlukata halife eyledin.
İns-an makamında ruhuma can verdin..verdin de ben kıymetimi bilemedim.
Aklımı sürgün ettim mantığın hiç uğramadığı yalancı uğraşlara.

Her mevsim yağmur yağarken ruhuma,nadasa bıraktım kurak gönlümü.
Her insan ektiği biçer değil mi Ya Rab!
Günah ektiğim bahçelerde karagüller büyüdü, kokusuz renksiz.

Işığım bir mumun aydınlandığı kadar, verdiğim bir aldığım kadar fakat ben olamadım bir senin bana biçtiğin değer kadar.
Biraz mağrur, biraz bîzar, biraz da kendimi şekva ile geldim. Değersizliğimi bilerek, mecruh bir hal ile geldim işte

Sen şanımı yüceltirken, ben bir o kadar aczi yetimle, nasır tutmuş ayaklarımla, kör olmuş gözlerimle, karalanmış hanemle geldim.
Kalbimi avucuma sıkıştırarak, rengini kimse görmesin diye saklayarak getirdim.

Amansızım, dermansızım, fermansızım.

Ne olursun Ya Rab yeniden yücelt beni gönül gözümden geçir beni.
Gözyaşına gark eyle beni eyle ki insan bileyim kendimi.

İnşirah inşirah inşirah ayet ayet yücelt beni.

Yalnız Rabbine yönel.(inşirah/8)

Hayatın koylarından çıkıp senin limanına yöneldim
Yar Rab!Sen ki sana gelmeyene dahi lütfederken,bilirim geri çevirmezsin beni kapından.
Nihayetsiz aczi yetimle,dünyevi arzuların kıvrımlarından,yokuşlu yollarından,ben kendimden geçerek sana geldim bu gece kün diyerek eyleyiverirsin diye bir ferman,ben ahvalimi dökerek sana geldim

Ya Rab!.
Benim sana anlatmaya halimi kelama ne hacet,sen beni bilirsin benim halim zaten aşikâr.
Kurtar ne olursun bitsin artık bu esaret!
Nefsaniyetin haysiyetini huzurda kırmaya geldim.

Bakıp görmeyen gözlerimi sende açmaya, atıp yanmayan kalbimi sende yakmaya, her boşluğa sayan ama her daim seni anmayan dilimi konuşturmaya, sana muhtaçlığın şerefini başıma taç etmeye geldim.

Sevdası her şeyden âlâ ne olursun aç yüreğimi
Ben senden bir inşirah istemeye geldim
İnşirah inşirah inşirah ayet ayet ferahlamaya geldim.

Nola ahh nola Ya Rab, ben sende kalmaya geldim.
Bir inşirah ayeti kadar sana yönelmeye geldim......

Aşkım Sen Ol Allah'ım...

2007-12-30T19:08:00.000+02:00

Aşkım Sen Ol Allah'ım...

Sensin her zaman yanımda olan,

Dar zamanlarımda yüreğimin yankılarini duyan. ..

Sensin karanlıklar ortasında dolunaylar gibi kalbime doğan..

Sen benden cansın,SEN hayatıma anlamsın..

Geceleri buram -buram tüten hıçkırıklarımdan,Bütün arayışlarımda,

Dalgalı bir denizin ortasında çırpınan ruhumda ,

Sensin gökkubbemin rengarenk gökkuşağı...

Özüm Sensin,

Tebessum ettiğimde

Sen benim gülümsemensin..

Sen benim yüreğimsin,beni hakiki seven Sensin ..

Ellerimin,gözlerimin,yüreğimin mimarı!

Her bir zerrenmin nakışlarında,sanatından bir emareyim..

Gözlerime Nurundan ışıklar vermeseydin,

Şu kainat tablos unu göremeyecekti gözlerim.

Sevgiy i kalbime ilham etmeseydin,

Seni sevmenin güzelliğini,sonsuz acizliğimle bileme yecekti yüreğim..

Gözlerime ağlamak nimetini vermeseydin,

Gözyaşının kalbimle olan dostluğundan bi-haber kalacaktı gözlerim..

Her gün güneş olup aydınlattın semaları,

Karanlıkta bırakmadın umutlarım..

Ey cömertlerin En cömerti!

Rezzak isminle donattın afakımı,

Settar isminle örttün ayıplarımı,

Tevvab isminle her defasında kabul ettin tevbelerimi. ..

"Yine Gel"!dedin. .tekrar geldim ,sana geldim Allah'ım!

Vedud olan Sensin seven sensin,

Senden başka kimim var ki,kapısına gideyim?

Aşkınla kuşat,aşkından mahrum kalmış naçar yüreğimi..

Baharım Sen ol sevgili.!

Hazanda bırakma,yapraklarım dökülüyor..

Gülüstanım sen ol Ey Sevgili!

Ey ellerimden tutanım.!

Sana kavuşmak çıktığım

Bu sevdalı yolculukta sarp yokuşları çıkarma karşıma..

Ey fukara yüreğimin Rahmeti sonsuz Sevgilisi!

Beni sana sürünerek değil,koşarak getir. .

Uzattım ellerimi,bırakma beni.

Toprağımda Nurun ol,cennetimde gülüm ol!

Elim sen ol Allah'ım!

Kolum kanadım,dilim damağım,tek güvenim dayanağım,

Sahibim Sen ol...

Ayım güneşim,Gözyaşım tebessümüm,Sen ol..

Geldım işte kapına,

Aşkının fukara sıyım.

Aşkım sen Ol Allah'ım,

Aşkım Sen...

BAŞKASININ GÜNAHANA AĞLAYAN ADAM

2007-12-26T19:45:00.001+02:00

Onun kaygısı, sevdası, derdi, davası hep Allah’ı kullarına tanıtmak ve sevdirmekten ibaretti.

Bütün engellere, acılara, işkencelere, hapislere, sürgünlere, zehirlemelere rağmen
Kur’an’a, imana, İslâm’a hizmet duygusundan hiç ayrılmadı.
En zor şartlarda bile hiç ümitsiz olmadı.
En olumsuz şartlardan, daima en olumlu sonuçlar çıkardı.
Kendisini batırmaya, bitirmeye çalışanları da huzura ve
mutluluğa, yani kulluğa çağırdı.
Çünkü ona göre, kul olmak, “kurtulmak” demekti.

Kendisine en acımasız hakareti ve dayanılmaz işkenceyi lâyık
görenleri bile iman hakikatleriyle tanıştırmak ve kurtarmak telâşındaydı.
Güle oynaya günah bataklıklarına batanlara da merhametle baktı.
Günahına ağlayamayanların günahına da ağladı.
Çünkü onun insana ve olaylara bakışı, veli bakışıydı.

Geçitlerde, köprülerde, uçurum başlarında titreyenlere,
“İnşaallah geçer.” duasındaydı.
“Ha geçti, ha geçecek!” şevkiyle, dertlerini dert edinirdi.
Her düşenin acısı, önce onun yüreğine yansırdı.
Her ezilenle, evvelâ onun içi ezilirdi.
Çünkü o, şefkatten ibaretti.

Sevgiyle sarıp sarmaladı yaralı yürekleri.
Manevî kiri, pası, yarayı acısız ameliyatlarla tedavi etti.
Gönülleri çelen, ruhları çeken bir muhabbet merkeziydi.
Benim sevdalandığım yürek, bu yürekti.
Benim ve neslimin kendine gelişiydi.
Uyanmamızdı heyecanla ve gafletten silkinmemizdi.
Uyanalım diye uyanıktı.
Ebediyen gülelim diye ağlıyordu

BAYRAM

2007-12-23T00:33:00.000+02:00

Ağlamak..

2007-12-17T17:50:00.000+02:00

Ağlamak..göz pınarlarının dolup dolup boşalması ve insanların duygularını ifade etme yeteneği..

Ağlamak..Bir nev'i özlem duymak geçmişe,güzelliğe ve de geçmişle hasret gidermek bir nev'i..

Ağlamak..İçe atılan bastırılmış duyguların,dışta inleyen sessiz çığlıkları..

Ağlamak..kalbleri temizleyen o ışıl ışıl ırmağın gözlerdeki yansıması..

Ağlamak..duygularımızı ifade edemediğimizde,onları ifade etmenin en geçerli yöntemi belki de..

Ağlamak..muhabbetlerin,özlemlerin,gerçeklerin ve güzelliklerin reçetesi..

Ağlamak..gözlerin dolup dolup boşalması ve hiç kimsenin yaşamadığını hissettiğimiz anlar..

Ağlamak..O'na belkide en yakın olduğumuz anlardan biri..

Ağlamak..Hayatın en hakiki gerçeği..Açılırken avuçların sessizliğe,ellerinin içindeyim

Ağlamak geliyorsa içinden,ağla;gözyaşının içindeyim..

Bayram

2007-12-16T01:12:00.000+02:00

Nefes almak bayramdır mesela; günün birinde soluksuz kalınca anlar insan...

Görmenin nasıl bir bayram olduğunu karanlık öğretir; sevmeninkini yalnızlık...

Sızlamayan her organ, hele de burun direği bayramdır.

Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni kaybetmemek, kurda kuşa yem olmayıp 'Çok şükür bugünü de gördük' diyebilmek...

Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.

Küsken barışmak, ayrıyken kavuşmak, suskunken konuşmak bayramdır.

Bir kitabı bitirmek, bir binayı bitirmek, bir okulu bitirmek, kâbuslu bir rüyayı, kodeste ağır cezayı bitirmek bayramdır.

Yoğun bakımda sancılı geceyi ya da kangren olmuş bir ilişkiyi bitirmek de öyle...

Vuslat da bayramdır öte yandan...

Endişe içinde beklediğinden mektup almak, telefonda ansızın sesini duymak, deli gibi burnunda tütenin boynuna sarılmak bayramdır.

En acıktığın anda dumanı tüten bir somunun köşesini bölmek, korktuğunda güvendiğine sarılabilmek, dara düştüğünde dost kapısını çalabilmek bayramdır.

Bir sürpriz paketinden çıkan hediye, tatlı bir şekerlemede üstüne serilen battaniye, saçlarını müşfik bir sevgiyle okşayan anne bayramdır.

'Ona güvenmiştim, yanılmamışım' sözü bayramdır.

Hiç aldatmamış, aldanmamış olmak bayram...

Yeni bir sözcük öğrenmek, bir tünelin sonuna gelmek, müzmin bir işin kapısını çarpıp uzun bir yola çıkıvermek bayramdır.

Zorluklara tek başına göğüs gerebilmek, gereğinde haksızlığın üstüne yalın kılıç yürüyebilmek bayramdır.

Yeni eve asılan basma perdeler, alın teriyle kazanılmış ilk rızkın konduğu çerçeveler, yüklü bir borcun son taksiti ödenirken sıkılan eller bayramdır.

Evde yalnızlığı noktalayan insan nefesi, akşam kapıda karşılayan yavuklu busesi, sevdalı bir elin tende gezmesi, nice adağın ardından çınlayan çocuk sesi bayramdır.
Sonrasında gelen ilk diş bayramdır, ilk söz bayram, ilk adım, ilk yazı, ilk karne bayram...

Güne gülümseyerek başlamak bayramdır.

'İyi ki yanımdasın' bayram, 'Her şeyi sana borçluyum' bayram, 'Hiç pişman değilim' bayram...

Evlatların mürüvvetini görebilmek, eve dolu bir torbayla gidebilmek, konu komşuyla yarenlik edebilmek, akşamları eskimeyen bir keyifle çay demleyebilmek bayramdır.

Zamanı donduran eski fotoğraflara nedametsiz bakabilmek, altı çizilmiş eski kitapları aynı inançla okuyabilmek, yol arkadaşlarının yüzüne utanmadan bakabilmek bayramdır.

Alnı açık yaşlanmak bayramdır; ulu bir çınar gibi ayakta ölebilmek bayram...

Bunların kadrini bilirseniz, kıymet bilmeyi öğrenirseniz her gününüz bayram olur.

Meraklanmayın, öyledir diye size deli demezler.

Deseler de böyle delilik, bayram artığı günlerdeki nankör akıllılıktan evladır.

Her günün bayram olsun!

ALINTIDIR...

Kalbimi Sevginle Yaşat

2007-12-12T00:04:00.000+02:00

Ey canımın canı olan ALLAH'ım
Madem senin lütfunla yaşıyorum
Madem üfledigin ruhu taşıyorum
Artık kendimi kirletmeyecegim

Madem kalbimi aydınlatan sensin
Bütün yalan düşünce ve hisleri
Kalbimden uzak tutacagım

Madem kalbime misafir oldun
Senden başkasını içeri almayacagım
Madem ki bana hayat veren sensin hayatımla
Seni anlatacagım

Ey gönlümün hakiki sultanı
Seni görmesem ne rahatım ne huzurum olur
Sen diyorsun ki;"Onlar Rablerine bakarlar"
Yarab ben onlardan degil miyim

Ey ruhumun arkadaşı
Beni şu dünya topragından kopar da
Cennetin bir köşesine dik
Hem ben hem cennet ehli sevinsin
Bana öyle güzel bir koku ver ki
Bu Muhammed'in çiçegi;kokusu Muhammed(sav) kokusu densin

Ey yalnızların yoldaşı
Eger benimle konuşmazsan
Kalbimi sükutunla doldurup buna katlanacagım
Kıpırdamadan duracagım ve sabırla bekleyecegim
Muhammed i bekleyecegim Hatice'yi bekliyecegim
Ali'yi Bilal 'i bekleyecegim
Beni Sana getirmelerini isteyecegim

YARABBİ ..derdimi biliyorsun
Kalbimin hüznünü biliyorsun
Sana varmak için çektigim acıları biliyorsun

Görüyorsun ki Rabbim herşeyi kaybettim
Ne bir dost kaldı yanımda
Ne bir çiçek açıyor şu yalancı dünyamda
Günden güne kuvvetten düşüyorum ama
Rabbim ben hiç ümitsiz olmadım
Sana dua ettigimde bedbaht olmadım
Görüyorsun ya Rabbim bu dert dilime ve kalbime dokundu
Senden şifa diliyorum
Korkuyorum Rabbim ,
Dilimin seni unutmasından korkuyorum
Rahmetinden beni bu korkulardan,
Emin kılmanı bekliyorum.

Her sevgi,her bakış bir gün kaybolur ama
Rabbim sen hepsinden başkasın
Her dost her sıgınak bir gün yıkılır ama
Rabbim sen herzaman varsın

Her yüz her gönül bir gün yüz çevirir ama
Sen hepsinden başkasın yüz çevirmezsin

Her yıldız her parıltı bir gün söner ama
Sen başkasın Rabbim
Sen yerlerin ve göklerin nurusun
Sen hiç sönmeyen nursun

Ey Rabbim bil ki
Bu kalbi sana vermek ve senden başkasını
Bu kalbe sokmak istemiyorum.
Beni bu istek ve niyetimden ayırma

Bana güç ve nur ver
Kalbimi sevginle yaşat

AMİN

TUT ELLERİMDEN

2007-12-04T00:44:00.002+02:00

Sırat’tan incedir sevda köprüsü
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden

Gönüldeki birlik kalkandır dışa
Aldırma ayaza, yele, yağışa
Giden ilkbahara, gelecek kışa
Beraber göçelim tut ellerimden.

Birleşmek üzredir şafakla gurûp
Korku beklenilmez kapıda durup
İster zehir olsun, isterse şurup
Beraber içelim tut ellerimden.

Çağır hayallerin en ötesini
Yakından duyarsın aşkın sesini
Sonsuz mutluluğun penceresini
Beraber açalım tut ellerimden.

Hatırla kaybolan hatıraları
Elmastan ışıklı, altundan sarı
Zaman tortusundan işte onları
Beraber seçelim tut ellerimden.

Şüphe “başlangıç”tır, karar “nihayet”
Zamanı zamana etme şikayet
Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet
Beraber kaçalım tut ellerimden.

Abdurrahim Karakoç

ARAMIZDA Kİ FARK

.
Sen dünden gelirsin, ben yarından gelirim
Doğmadık bebekler diyarından gelirim.
Sen müebbet inkârda kılmışsın kararı
Ben Kalubelâ’nın ikrarından gelirim.

BİR AŞK BULSAM

Bir aşk bulsam, yağmurunda ıslansam
Bir dost bulsam, irfanında beslensem
Bir dağ bulsam, sinesine yaslansam
Yalınızlığım bitermola, bilmem ki?

SEVDAM VE BEN

Ey SEVDAM! Nerede kucaklaştık seninle,
Ne zaman dolduk, ne zaman taştık seninle?
Beklediğimiz sabahları görmeden
Bak.. Bak işte mezara yaklaştık seninle.

Kalbi olanın hüznüde vardır

2007-11-30T23:30:00.000+02:00

Sokaktayım ve yürüyorum.

Yürüdükçe arka adımda bırakıyorum unutma ya yeltendiklerimi.

Yürüyorum ve bir bir terkediyorum yitirmeye niyetlendikl erimi.

Kaçmıyorum,korkmuyorum,kırmaktan da çekinmiyorum.

Önüme bakıyorum ve yürüyorum.

Yere dönük kafamı kaldırıyorum semaya

Bir nida işitmek istiyor benliğim

"İyisin kulum,iyi olacak sın,dağın büyük.yeterki korkma"

"Diren ey gönlüm karanlıklara"

Sokakt ayım ve yürüyorum.

Yürüdükçe sonbahara vurgun gönlümdekileri arkamda bırakıyorum.

Kafamı kaldırıyorum ve dilimi şükürle buluşturuyorum.

Ne mutlu ki diyoru m gülümseyebilmeyi biliyorum.

Yaramı da seviyorum.

Yarayı açan değil açtırana hamd olsun diyorum.

Sıkıntılarım beni güçlü kılıyor.

O halde yorulmak yok yola devam diyorum.

Elleri mi semaya kaldırıyorum,diz çöküyorum.

Gözyaşlarımı avucuma saklıyorum.

Kalbimin kanayan yanını diğer yanıma emanet ediyorum ve şükrediyorum..

Hala dik duracak kadar güvenim olduğu için...

Ağzımdan son bir cümle dökülüyor.

"Kalbi olanın hüznüde vardır"

AŞK; MAŞUK ve AŞIK..

2007-11-27T01:17:00.000+02:00

AŞK

Sarp kayaların dehlizinde saklı,
Tılsımlı define gibidir.
Ele geçirilmesi bir hayli zordur.
Sabır ve meşakkat ister.
Ele geçen definenin muhafazası ise
O defineyi bulmaktan daha zordur
Sadakat ve istikamet ister...

MAŞUK

Kaf dağının ardındaki
Zümrüd-ü anka kuşu gibidir.
Pek nazlıdır, hiç ihmale gelmez.
Teslimiyet ve muhabbet ister

AŞIK

Aşığın durumu ise çok farklıdır.
Ne cehennem ister ne cennet.
Ne saltanat ister ne servet.
Sevildiğini bilmek yeter ona.
Buna da diyet ister
En mühimi de, koca bir yürek ister...

KALBİMİZİ KORUYANA DUA...

2007-11-23T01:43:00.000+02:00

Aydan geceyi, güneşten gündüzü var eden, inciyi midyenin midesinde, balı arının peteğinde var eden, yağmurdan baharı, topraktan çiçeği var eden, kalbimizi yoktan var eden Rabbimiz''e hamd olsun ..

Allah''ım! Kalbimize nakşettiklerin için sana şükrediyoruz. Acıların karşılığında ceni sunduğun, günahlarımızı rahmetinle affettiğin, sevgiyi bize verdiğin için, sana şükürler olsun.

Yokuşta elimizi tutan, melekleri bize arkadaş kılan, aşkı kalbimize yoldaş kılan ...

Rabbimiz! Kalbimizdeki yaralarımızı iyileştir. Sana ve senin aşkına yolculuğumuzu tamama erdir. Sevdiklerimizi koru. Çocukları koru. Senin adına dağları mesken tutanları koru. Bizi koru. Kalbimizi koru. Filistin''i koru. Çeçenistan''ı koru. Keşmir''i koru. Doğu Türkistan''ı koru. Afganistan''ı koru.

AIlah''ım! Bizi korkutma ki; bizler birer ceylanız; korkudan yüreğimiz telaşIanır. Bizi zorlukla sınama ki, kırılgan bir cesaretimiz var. Senden ayrı koma ki, sevdiğimizden ayrılık, ferini alır gözlerimizin.

Allah''ım! Bizi uzağında bırakma. Şahdamarımıza sırlarını akıt. Rabbim! Seni bilmenin heyecanını bize tattır. Kalbimizi gülle doldur.

Yarabbi! Kalbimizi koru, kalbimizi koru! Amin!

Dua, dua, dua ...

Biz değil miyiz en ıssız fırtınalarda dahi sabırla yanaşan DUA limanlarına? ..

Ve bu kutlu limanda O sevgililer sevgilisine yalvaran biz değil miyiz? .

Evet dostlar. Bu anlamlı yolculukta siz de bekleniyorsunuz kutlu limanlara ...

Dua, dua, dua ...

Ellerimizi açalım ve kalpten isteyelim Sevgililer Sevgilisi''nden ..

Aşkın sahibinden kaybettiğimiz aşkımızı isteyelim ... isteyelim ki versin ... Biliriz ki 0, kullarını korur ve gözetir, yeter ki kulları O''nu ansın ve dua etsin ...

Müslümanlar''ın bu zor günlerinde DUA silahımızı kuşanalım ey insanlar!! !

Dua, biliriz ki iki çeşittir ... Biri ulvî, biri fiîlî dua ... Bize belki Rahmani dua daha kolay geliyor. illaki onsuz olmuyor lâkin artık duanın diğer yüzünü de yani fiîlî duayı da kullanalım ve bir şeyler yapalım ...

Bir çocuk büyütelim... Bir aç doyuralım ...

Bir sevgi besleyelim .

Bir sevda yeşertelim .

Bir kitap okuyalım ...

Bir DUA edelim; yürekten ... Aminler arasında.

Bir dua ... Sonra:

Yalvaralım O mühür sahibine ...

Ve O''ndan yardım isteyelim ...

Bir selam verelim ...

Bir salâvat getirelim. ..

Bir gönül rızası alalım ...

Bir cümle yazalım ...

Ve ne yaparsak, Allah için yapalım ...

Bir gül yetiştirelim…

Bir gece olalım ...

Bir gündüz çağıralım ... Bir kandil yakalım ... Bir mum ışığı olalım ...

Bir düş kuralım ... Bir düşler Ülkesine uçalım ...

Bir hayal edelim ...

Bir mecnun çağıralım

Bir Bilal olalım ... Ve göğsümüzde taş yeşertelim ...

Bir Sümeyye olalım ... Ve kalbimizde ağırlayalım. acımasız mızrakları…

Bir Filistin''li olalım ... Bir tankın altına yatalım ...

Bir Çeçen olalım ... Sevdamıza koşalım ...

Ve ölümü sevelim ...

Ve biz, Müslüman olduğumuzu UNUTMAYALIM!!!

Müslümanlığı, kimliklerle sınırlamayalım ...

VE GÜLE ONUN KOKUSUNU VEREN RAB''BE BİRAZ DAHA YAKLAŞALIM ...

Evet Dostum ... Artık sıra sende ...

Ne yaparsan yap; Allah için olsun. Allah için ... Allah için ..

Allah-u Teala tüm dualarımızı kabul etsin ... Amin ...

ALLAH TÜM MÜSLÜMANLAR''I BU ZOR İMTİHANDA BAŞARIYA ULAŞTIRSIN İNŞAALLAH ...

Beni aramaya çıkarsa düşlerin

2007-11-21T00:42:00.000+02:00

Beni aramaya çıkarsa düşlerin
Hüznün ruhuna çizdiği resimlerdeyim
Gamsız bir gecenin karanlığında değil
Yüreğinde kanayan kesimlerdeyim

Aklına düşerim hani olur da
Güzelliklerin görünmeyen yüzünde ara
Sevginin menfaate döndüğü yerde
Bir gönül yarasının izinde ara

Yıkılmış umutların enkazından geç
Öksüz bir çocuğun gözünde ara
Ağıtların tüttüğü evlere uğra
Bir ananın boş kalmış dizinde ara

Beni yıldızlarda arama boşa
Yüreğini yasa boğan sızılardayım
Dertlerinle bulursun beni başbaşa
Senin gibi karayazılardayım

Sahte sevgileri tanımaz kalbim
Beni seven gönüllerin ocağında ara
Menfaatle bakmasını bilmez gözlerim
Beni gerçek dostlukların kucağında ara

Mutluluğu anlatan şarkılarda değil
Yaralı yüreklerin ağıtlarında ara
Beni menfaat ve ihanetten uzakta
Yağacak sevgi bulutlarında ara

Öyle senden çok uzaklarda değilim
Görmesini bilen gözlerin bakışındayım
Belki sana senden daha yakın bir yerde
Çarpan kalbinin her atışındayım

Aklına düşerim hani olur da
Beni sığmadığın duyguların içinde ara
O kadar da kolay bulurum sanma
Beni benim seni görebileceğim biçimde ara.

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

2007-11-18T23:43:00.000+02:00

Aşk Bu Dünyanın Ölçüleriyle Açıklanamaz Sevgili
O İlkel Bir Acıdır, Yaban Bir Ağrıdır.

Gelir ve İçimizdeki O Çok Eski Bir Şeye Dokunur.
Sonra Bir Perde Açılır ve Yolculuk Başlar
Bu Yolculukta Artık Para, Tarifeler
Beklentiler, Randevular, Taksitler, İş,
Anneler ve Korkular Yoktur
Aşkın Kendi Gerçekliği Vardır Sevgili.

İnsan Başka Bir Işığa Teslim Olur,
Daha Derinden Anlamaya Başlar, Bilgeleşir
Hiç Bilmediği Sezgileriyle Buluşur
Yükü Çok Ağırdır, Kendiyle Buluşmuştur
Hem Dışındadır Dünyanın, Hem de Tam Ortasında.

Hindistan'da Ganj Nehri'nin Yakılan
Yoksun Adamın Hissettikleri de Onunladır,
Yitirdikleri de...

New York'ta, Bir Sokakta,
Kartondan Kulübesinde Yaşayan Kadının
Çıplak Yalnızlığı da
Her Şey Onunladır, Ona Emanettir
Sanki, Ama O, Çıldırtıcı Bir Yalnızlık İçindedir Yine de...

Aşkın Kültürlü Olmakla, Bilgili Olmakla da İlgisi Yoktur Sevgili, Kanımıza Karışan İlkel Acı, O Yaban Ağrıyla
Hiçbir Kitabın Yazamadığı Hakikatlere Daha Yakınızdır,
İnan...

Kim Demiştir Hatırlamıyorum,
Aşk Varlığın Değil, Yokluğun Acısıdır Diye.
Belki de Bu Yüzden İlk Gençliğimde,
O Yoğun Aşık Olduğum Yıllarda,
Gözüme Uyku Girmez,
Dudağımda Bir Islıkla Bütün Gece Şehri,
O Karanlık, O Hüzünlü Sokakları Dolaşır,
İnsanları Uykularından Uyandırmak İsterdim.
Uyanıp, İçimde Derin Bir Sızıyla
Uyanan O Derin Sancının Acısına Ortak Olsunlar
Diye...

Aşk Çok Eski Bir Şeydir Sevgili
Onun İçinden O Çileli Çocukluğumuz Geçer
Sevdiğimiz İnsanların Çocuklukları da...
Oradan Üvey Anneler, Eksik Babalar,
Parasız Yatılılar Geçer
Ve Sonra Aşk Bütün Bunları Alır,
Daha da Eskilere Gider,
Hep O İlkel Acıya, O Yaban Ağrıya...

İnsan Bazen
Nedensiz Yere Umutsuzluğa Kapılır
Kimselere Veremez Sevgisini,
Kimselere Derdini Anlatamaz,
Evlere Kapanır...
Bazen Denizler Kıyılar Çeker İnsanı.
İnsan Bu Kapılmayı Anlayamaz,
Oysa Çok Eski Bir Yerde
Yaşanmasından Korkulup
Vazgeçilmez Aşkların Sızısıdır Bu.
Bu Sızı, Bu Yenilgi
Mevsimlerle Yıllarla Devrilir
Başka İnsanlara...
Bir İnsanın Yaptığı Bir Hatanın
Tüm İnsanlara Yayılması
Gibi...

İşte Şimdi Biz de Sevgili,
Ya Olmadık Zamanlarda Umutsuzluğa Kapılıp,
Soluğu Evlerde Alacağız,
Ya da Denizler, Kıyılar Çekecek Bizi.
Nasıl Biz Başkalarının Korkularını Taşıyorsak,
Başkaları da Bizim Korkularımızı Taşıyacak,
Yenilgimizi, Umutsuzluğumuzu...

Birazdan Sabah Olacak...
Para, Tarifeler, Beklentiler,
Randevular, Taksitler,
İş, Anneler ve Korkular Başlayacak...

Bunlar Varsa Bizim İçin Geçerliyse
Aşk Yoktur ve Hiç Olmamıştır Sevgili.
Birbirimizi Kandırmayalım...

Hadi Güne Hazırlan,
Yaşadıklarımızı Unutmaya Çalış
Aşk Bize Güvenip Verdiği Büyüsünü,
Sırlarını, Cesaretini, Bilgeliğini ve
O İlkel, O Yaban Ağrısını Geri Alacak
Bunlar Olurken İçimiz Bir an Üşüyecek,
Sonra Geçecek...

Hadi, Oyalanma Birazdan Yarın Olacak...

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

Cezmi Ersöz

Kimler aldandı?

2007-11-18T22:35:00.000+02:00

Hele bir anlatıver Güzel Dost! Kimler aldandı?

- Cehennemi hesaba katmayan dindar aldandı! Çünkü Kur'an şöyle anlattı: ‘ALLAH tarafından hiç hesaba katmadıkları karşılarına çıkıverdi...' Zümer Sûresi, 47.

Bir daha söyleyiver başka kimler aldandı?

- Ölüm yokmuş gibi yaşayan dünya-perest aldandı!Zira Kur'an turrayı şöyle bastı: ‘Her nerede olursanız olunuz ölüm size yetişir! Velev eflake ser çekmiş surlarda bulunun!' Nisa Suresi, 78.

Güzel Dost! Anlat bana daha kimler aldandı?

- Ameline güvenen abid aldandı!Çünkü Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam şöyle ferman buyurdu:

Zinhar aldanmayın! Hiç kimse ameli ile kurtulamaz!

Soruldu: Sen de mi Ya RasulALLAH?

Cevap verdi: Evet ben de!

Göster bana Can Sevgili! Daha kimler aldandı?

- Kendini hak yolunda sanıp, kılını dahi kıpırdatmayanlar aldandı!‘ALLAH gayret gösterip cihad edenlere, olduğu yere mıhlanıp kalanların çok üzerinde bir ecr-i azim ihsan etmiştir.' Nisa Sûresi, 95.

Avaz et Hatip avaz, ta ki herkes duysun! Hele hele kimler aldandı?

- Nasıl desem bilmem ki namazsız aldandı!Hele bir baksan ya Kur'an nasıl anlattı: 'Ashabı yemin Cennetten seslenip mücrimlere soruyorlar, sizin bu sekar cehennemine girmenize ne sebep oldu? diye.

Onlar da diyorlar: Biz namaz kılanlardan değildik…' Müddessir Sûresi, 39-43.

Kim öz-canını yaktı, kimler aldandı?

- ‘Ben bundan sonra kurtulmam.' diyen me'yus aldandı!

‘De ki; Günah işlemek suretiyle öz-nefisleri aleyhine israf etmiş kullarım! ALLAHın rahmetinden ümidi kesmeyin, çünkü ALLAH bütün günahları mağfiret buyurur. Şüphesiz o öyle gafur, öyle rahim. Onun için ümidi kesmeyin de başınıza azab gelmeden evvel tevbe ile Rabb’inize dehalet edin ve ona halis Müslümanlık yapın, sonra kurtulamazsınız!' Zümer Sûresi, 53-54.

Anlat anlat daha kimler aldandı?

- ‘Bakma! Benim kalbim temiz.' diyen amelsiz aldandı!

‘Yemin olsun ki zamana! İnsan mutlak hüsranda. Ancak şunlar müstesna: Onlar iman edip salih amel işlediler!..' Asr Sûresi, 1-3.

Deyiver bana başka kim aldandı?

- ‘Göreceksin biz nice hacı-hocadan önce gireriz cennete!' diyen nâdan aldandı!

‘Şüphesiz korunan müttekıler içindir Rabblerinin katında na'im cennetleri. Artık müslimleri mücrimler gibi kılar mıyız? Neniz var? Nasıl hükmediyorsunuz? Yoksa size mahsus bir kitap var da onda şu dersi mi okuyorsunuz?' Kalem Sûresi, 34-37.

Bahsediver Hatip! Daha kim aldandı?

- ‘Bu da bir şey mi canım, millet neler işliyor.' diyen günahkar aldandı!

‘Ona kendi kazandığı, size de kendi kazandığınız. Siz onların amellerinden sorulacak değilsiniz.' Bakara Sûresi, 134.

Lakin ‘Şüphe yok bütün yaptıklarınızdan mesul tutulacaksınız!' Nahl Sûresi, 93.

Anlatıver Dostum! Daha kim aldandı?

- ‘Benim babam da hacı.' diyen evlat aldandı!

Çünkü baksana dalgalar arasındaki inkarcı oğlu için yalvaran Nuh peygambere ne denildi:

‘Ey Nuh!.. O senin ailenden değil; çünkü o, dürüst iş yapan temiz bir insan değildi. O halde hakkında kesin bilgin olmayan bir şeyi Benden isteme. Onun kurtulması için dua ederek cahil bir iş yapmandan seni sakındırırım.' Hud Sûresi, 46.

Haber et Hatip haber! Başka kim aldandı?

- ‘Ben gıybet etmiyorum ki, olanı söylüyorum.' diyen aldandı!

Zira Efendimiz bir gün soruverdi:

‘Bilir misiniz gıybet nedir?’ diye.

Ashab, ALLAH ve Rasulû daha iyi bilir, dediler.

Efendimiz, kardeşini beğenmiyeceği şekilde anmandır, buyurdular.

Soruldu: Ya söylediğimiz şey onda varsa?

Cevap verdi Efendimiz: Eğer varsa onu gıybet ettin demektir. Şayet söylediğin onda yoksa, bu zaman da ona iftira ettin demektir.

Daha kim yandı, kimler aldandı?

- ‘İşlediysek biz işledik; azabını çeker diyetini öderiz.' diyen bedbaht aldandı!

‘Yemin olsun! Rabbinizin azabından onlara velev bir nefha, bir kıvılcım dokunuverse VAY BİZLERE derler!' İsra Sûresi, 21

Vah Nâsih vah! Demek bunca insan aldandı!

-GÜZEL DOST!BİR BİLSEN DAHA KİMLER ALDANDI!

Bana Bir Türkü Söyle

2007-11-14T01:39:00.000+02:00

Bana bir türkü söyle!..
İçinde ne sen ne ben olsun..
Ne de asrın kof sevdaları..
“O” olsun sadece ve “O” nun “En Sevgilisi”..

Bana bir türkü söyle!..
Dağlara taşısın yüreğimi,
“Nur” da nurlanayım, yüreğim titresin
“Hira” da..“Uhud”,
O’nun diliyle sevsin beni ve kucaklasın..
Dağ dağ dolaştırsın yüreğimi..

Bana bir türkü söyle!..
Muştu olsun mâverâdan..
Aşk olsun içinde..
Hasret olsun.. Özlem olsun..
Günübirlik sevdalara inat,
Meleklerin kül olacağı
“O Nokta”dan aşırsın gül sevdalı yüreğimi.. “O” na taşısın...

Bana bir türkü söyle!..
Izdırap olsun içinde, hüzün olsun..
Mahşerde kavrulmuşluğumu giderecek gözyaşı olsun..
Ve.. Burada da yıkasın, ıslatsın yüreğimi..

Bana bir türkü söyle!..
“Fatıma” nın aydınlığı olsun içinde..
“Hatice” nin kocaman yüreği..
“Aişe” nin gök sevdası, “Sümeyye” nin şehâdeti olsun..
Ve.. Dilimden hiç düşmeyen tevbem olsun
“Nasuh” ça..

Bana bir türkü söyle!..
“Bedir” i taşısın yitirilmiş vakitlere..
Ve “Uhud” un öğretisini..
“Hendek” ten bir esinti, bir muştu kıvılcımı olsun..
Ve.. Umuda hasret karanlıklarımıza
“Yakın Fethi” müjdelesin..

Bana bir türkü söyle!..
Ölmeden ÖLdürsün, OLdursun beni..
Yitirilmiş cennetleri buldursun..
Veda olsun kara çalınmış tüm sevdalara,
Kaybolmuş benliklere ağıt,
Ve.. “O Sevgili” ye münâcât olsun..

Bana bir türkü söyle!..Mus’ab olsun..
Ve bin Yusuf olsun içinde..
“Yakub” un açılan gözleri ve öteler sevdası olsun..
“İbrahim” in dostluğu, “İsmail” in tevekkülü,
“Eyyub” un sabrı, “Son Nebi” nin duası olsun..

Bana bir türkü söyle!..
Ağıt olsun “Asrın en Saadetlisi” ne..
Muştu olsun ezilmişliğimize..
İsyan olsun çağı tüketenlere..
Sur olsun dirilişe..
Ve.. Çağrı olsun hüzünle titreşen yüreklere..

Hadi bana bir türkü söyle!..
Tek tek şehidlerin tebessümleriyle ağlayayım..
“KUTSAL EMANETİ NE YAPTINIZ???” Sorgulasınlar beni..
Mehterler vursun tâ içimde..
Ve.. Tekbir sesleri taşısın beni en görkemli fetihlere..

Bana bir türkü söyle!..
“Sıddıyk” i anlat bana.. Vefayı, dostluğu anlat!
Ve adâleti..Ve hayâyı..
Ve fütuvveti..Ve dirâyeti..
“Ömer” i, “Osman” ı, “Ali” yi anlat!
Haber ver O yıldızlardan, yolumu buldur!..

Bana bir türkü söyle!..
İçinde bin “Talha” olsun, yüreğinde “Vahy” i dâim taşıyan,
“Hamza” dan koca bir yürek, “Bilal” den bir seda olsun..
“Mevlânâ” ca söyle!.. “Yunus” ca söyle!..
Aklasın sevdalarımızı ve bin puta baş eğmiş dünyalarımızı..

Bana bir türkü söyle!..
Çağa karşı duruşumuz olsun yanyana..
Bükülmez bileğimiz,
Yenilmez-tükenmez yüreğimiz olsun cancana..
Âvâzemiz olsun şu hıçkıran karanlıklara..
Ve Öfkemiz.. Yüreklerimize bin put katanlara..

Hadi bir türkü söyle!
Yüreğini kat da yüreğime,
Sesini kat da sesime,
Çığlığını kat da feryadlarıma,
Öfkeni kat da isyanlarıma,

Bir türkü söyle!..
Hadi!..
Ki:Yeminimiz olsun Asra..
İnsana..
Ve ebedi hüsranlara..
Aydınlığımız olsun ötelerde..
Ve sabrımız..
Ve kurtuluş ümidimiz O Kapılarda..
Ve nihayet dirilişimiz..

Hadi durma!
BİR TÜRKÜ SÖYLE BANA!..
Ya da.....
Sus!..
Hiç konuşma!..
Ebede kadar...

Annem beni yetiştirdi

2007-11-09T23:54:00.000+02:00

"Annem beni yetiştirdi, bu hizmete yolladı.

Teslim etti Risaleyi, Allah'a ısmarladı.

"Boş oturma çalış dedi, hizmet eyle imana,

Sütüm sana helâl etmem çalışmazsan Kur'ân'a.

"Yazdığımız Risaledir, okuyoruz Nurları,

Biz Nurların yardımiyle hıfzederiz imanı.

"Medrese-i Nuriyedir Sav ve Barla, Eflâni,

Şakirdlere müzahirdir Abdülkadir Geylânî.

"Mübarekler hey'etiyle Nur ve gül fabrikası,

Kalemleri kılınç gibi zamanın harikası.

"Hapishane dedikleri oldu birer medrese,

Genç-ihtiyar, kadın-erkek koşuyorlar bu derse.

"Tamam otuz beş senedir küfürle etti cihad,

Tarih-i İslâmda pek ender görünür bu sebat.

"Ey Nurcular! Ey Nurcular! Ey mübarek kardeşler!

Her an sizden razı olsun Allah ve Peygamber...

CEYLAN ÇALIŞKAN

Gecenin gündüzü

2007-11-06T01:41:00.000+02:00

Gecenin gündüzlüğüne inanır mısın sen ..?

Yalnız kaldığında insan dertleriyle, bırakılmışsa kul gam ve kederiyle, gecenin koynuna sığınınca, boynuna sarılınca karanlığın, şad olur işte o dem...

Hüzünler başka bir hale bürünür artık; sürura dönüşür.
Bir başka aşk olur artık; seher aşkı...
Karanlıkların aydınlığa terfi etmesini müşahede etme heyecanı olu verir artık...

Ateşlerin gül olması demi gelince, o güllerin kokusundan hisse almak saadeti yaşanır…
Çokların bir, birler in çok olduğu vaktin füyuzatının hissi uyanıverir kalpte ...

Öyle basit değil… O vaktin hususiyeti, hissiyatı var.
İnanmak buna daha ne mucizeler getirir insana .

Bir derdini taşımadan başka bir yaratılmışa şikayet etmeden, geceye saklasa o çözümsüz sandığı sıkıntısını, Rabbin e ulaştırsa hemencecik, görecek ki aydınlıkmış esasında karanlıklar…

Dertler derman mış…
Allah’a yaklaştırmakmış.
Geceler uyumak değil; Allah’ı anmakmış.

Zahirde cefa olanın esasında sefa olduğunu idrak edince insan bir aşka dönüştürecek seheri .

Âşık sevdiğine erişmek için yollar bulur, fırsatlar kollar ya… Âşık kul, sevdasına düştümü aydınlık gecenin, yaşamak için onu, onun için yaşar… Tıpkı aşık gibi; maşuk için yaşar. O diğerlerinden güzel, diğerlerinden üstün ve diğerlerinden nazlı, her kişiye malum olunmayan zamana erişmekde ancak aşığın ideali olsa gerek…Sırları gecelerde bilen ve arayan seher aşıklarının gündüzleri de gecenin aksidir. Bu yüzden hayatl arı hep gece aydınlığında geçer onların. Her saatleri gecedir, gecenin tezahürü bir bereketledir .

İbrahim Rabbini gece keşfetti.

Yusuf, Züleyha imtihanını gece kazandı, zindanı gece ama gecesi aydınlıktı.

Yunus’un balığı geceydi ama gecesinin ardı ışık oldu.

Eyüb uyumadı; maraza, sebebi oldu; geceleri gündüz.

Senin de var elbet bir sebebin, bir gecen.

Gecenin gündüzlüğüne inanır mısın sen....?

ey çöllerin gülü

2007-11-05T02:02:00.000+02:00

Kapattım gözlerimi
Yadından gayr olana
Kayarken gurub özümden yana ne varsa
Kapattım gözlerimi silinen hülyalarla
Yadından gayr olana

Ey rüyalarımın rengi!
Tulu'un yakınsa saç içime korunu!
Emekledim yıllarca
Yıllarca hep pervazda

Ey rüyalarımın rengi!
Tulu'un yakınsa saç içime korunu!
Tüter rayihan öteler buudlu serapla titrerken
Ruhum vasla ermek uzakta.
Esip gelir de buyun
Büyüler tüter rayihan öteler buudlu serapla...

Ey çöllerin gülü!Kasvet tuttu yakamdan
Yak ufkumda nurunuacı;
Yanık ocaktan yükselsem de yanarım
Yükselsem de akarımgeç olmadan,

Ey çöllerin gülü !Kasvet tuttu yakamdan
Yıllardır gezerim sayıp günleri
Dayasam da başımı bir duvara
Hayalin gezinir hep ruhumda
Ardından bir hıçkırık ,kalbim kırık..
Yıllardır gezerim sayıp günleri..

Duyamadım soluklarını
Boğarken hafakanlar,
Elini tutamadım, aczim kuşatmışken ;
Sarsılır da dağlar sarsılmayan bir sensin ta guddelerimde

Sökemediler aşkını
Sökemezler aşkını leyla!
Duyamasam da soluklarını
Boğarken hafakanlar....

Kasvet

2007-11-05T01:55:00.000+02:00

İçim gülmüyor
Yüreğim ağır yaralı
Yüreğim kan ter içinde

Bu akşamda uykusuz bir geceyi
Sabaha uğurladım
Kafamdaki binlerce bilmeceyle

Yarın yeni bir gün
Yeni bir hayat başlıyor
Silkinip atmalıyım omuzlarımdan
Ağırlığında ezildiğim sessiz haykırışları

İnadına gülmeliyim
İnadına sevmeliyim Özgürlüğü

Elini, elime almalıyım yarın
Dinmeli gözümdeki yaş
Yüreğimdeki sızı dinmeli

Bu kasvet bitmeli

Erdinç Sarıçam

SEVGİLERDE

2007-11-03T01:53:00.000+02:00

Sevgileri yarınlara bıraktınız,

Çekingen tutuk saygılı

Bütün yakınlarınız sizi yanlış tanıdı;

Bitmeyen işler yüzünden

( Siz böyle olsun istemezdiniz )

Bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi

Kalbinizi dolduran duygular kalbinizde kaldı

Siz geniş zamanlar umuyordunuz

Çirkindi dar vakitte bir sevgiyi söylemek

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk geçeceği,

aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde açan çiçekler vardı

Gecelerde ve yalnız

Vermeye az buldunuz yahut

Vakit olmadı.

Behçet NECATİGİL

Öyle bir gittin ki

2007-11-01T01:30:00.000+02:00

Öyle bir gittin ki

Öyle bi gittinki benden,

Bana sadece yolun açık olsun demek kaldı...

Yüreğimde ne yaş, ne acı...

Tebessüm dudaklarıma yapıştı kaldı.

Zamansız bir ayrılıktı bu,

Kardan habersiz soğuk, yağmurdan habersiz yaşlar,

Güneşten habersiz yangınlar, bahardan habersiz papatyalar...

Öyle bi gittin ve beni öyle inandırdınki bunun bi veda olmadığına,

Bana sadece beklemek kaldı.

Sana yüreğime çok gelen ne kadar ben varsa sundum...

Tut hadi!Duy beni.

Öyle bi gittinki benden,

Sen giderken bana sadece bunu kabullenmek kaldı...

Sustum...

Dudaklarıma bi tebessüm takıldı kaldı...

Öyle bi gittinki benden, bu yürek buna hiç inanmadı...

Kim ikna edebilirki beni dönmeyeceğine...???

Beklenen

2007-11-01T01:12:00.000+02:00

Ne hasta bekler sabahı

Ne taze ölüyü mezar

Ne de şeytan bir günahı

Seni beklediğim kadar

Geçti istemem gelmeni

Yokluğunda buldum seni

Bırak vehmimde gölgeni

Gelme artık neye yarar^

Necip Fazıl Kısakürek

Dinle Ney'den...

2007-10-30T01:28:00.000+02:00

Dinle Neyden...

Dinle! Ayrılıklardan nasıl şikayet etmede şu ney, ve nasıl anlatmada ayrılıkları, dinle:

"Erkek - kadın herkes ağlayıp inliyor feryadımdan; ağlayıp inliyor herkes beni kamışlıktan kestikleri gün başladığım feryadımdan...

Özlemimi açmaya bir kalp istemedeyim oysa ben, ayrılıktan parça parça olmuş, beni anlayacak bir kalp istemedeyim. Hani vuslat zamanını arar ya aslından uzak düşmüş kişi, durmadan aslını arar ya hani!..

Her toplulukta ağladığım bu yüzden benim, her yerde inlediğim bu yüzden. İyilerle dost olmam da, kötülerle oturup kalkmam da bu yüzden. Herkes dostum oluyordu zannımca benim, kendine yakın buluyordu çokları. Ne çare, araştırmadı kimsecikler içimdeki sırları, ve kimse anlamadı ayrılıktan şikayetimi...

Oysa Sırlarım Çığlıklarımdan Hiç de Uzak Değildir Benim!

Keskin bakan görür, ve dikkatle dinleyen duyar onları. Yazık, yazık ki her gözde yok o nur, her kulakta yok o dikkat!.. Gizli değildir elbette ten candan; ve can tenden gizli değildir. Lakin canı görmek için izin çıkmadı kimseye...

Hava değildir neyden çıkan bu ses, ateştir söyledikleri, nefes nefes ateştir. Ve yok olsun her kimde yoksa bu ateş! Bir aşk ateşidir içini yakan neyin; hani bir aşk coşkusu gibi içine düşen meyin!..

Sevgiliden ayrı düşmüşü teselli eder bir ney, yoldaş olur ve musiki perdeleriyle yırtar aşığın sır perdelerini, sırdaş olur. Kim gördü ney gibi hem zehir hem tiryaki, hem dert hem derman başı? Kim gördü ney gibi hem özlemde, hem sarmaş dolaşı?

Kanla dolu yoldan bahsetmede hep ney; aşk yolunun, Mecnun'un gittiği yolun öykülerini dillendirmede hep.

Hani akılsızdır ya sırdaş olan akla, hani zordur ya müşteri bulmak kulaktan gayrı dile; işte o haldeyiz ki zaman erimede üzüntümüzden bizim; anlar yolunu şaşırmada... Ve günler yanışlara yoldaş durmada.

Geçip gidiyorsa varsın geçsin günler; korkumuz yok ondan...

Ey temiz yaratılışın biriciği, hemen sen yanımızda kal yeter! Günler uzadıkça uzadı nasibi olmayan için, ve suya kandı balık dışında her şey.

(Bencileyin, bir balık kaldı susuz)

Pişkinin halinden ne anlasın ki ham...

Öyleyse sözü kısa kesmek gerek vesselam!..."

(Mesnevi I - B, 1 - 18) Mevlana ..İskender Pala

Hamdolsun

2007-10-25T02:43:00.000+03:00

Uğrunda ölmek vardı
Bize yaşamak düştü ..

Uğrunda ağlamak vardı
Bize taşlaşmış bir yürek düştü...

Koşmak vardı yollarında
Bize emeklemek düştü..

Ah!edip inletmek vardı dağları
Bize susmak düştü...

Yüreğimizdeki korla yakmak vardı denizleri
Bize ahir zaman ateşiyle kavrulmak düştü ...

Koklamak vardı gülleri doya doya
Bize küfrün dikenli kolları düştü...

Bir kor olsa da iman elimizde
Kararsa da yürekler günahlarla
Batsa da yollarımızdaki dikenler ayaklara
Seslerimiz boğulsa da karanlıklarda
Sen ayırma yolundan ya Rabbelalemin ...

Küfür kol gezse de sokaklarda
Sevap sanılsa da günahlar
Sevgi düşse de hayvanlaşmış beşerin ağzına
Gözyaşları akıtılsa da beyhude
Sen ayırma yolundan ya Rabbelalemin...

Şule Altun

DUVARLARIN DİLİ OLSA

2007-10-24T02:32:00.000+03:00

Bu yaşıma kadar bir çok odada kaldım,
Her odama elveda derken,maziye daldım
Ah şu duvarların dili olsa…
Ah şu duvarların dili olsa…

Hani kimseyle paylaşamadım, acılarımı,
Divanece dövünüp,feryatla ağladığımı
Hani gizledim yürek sancılarımı,
Kaç gece ,güneşle gözümü kapattığımı…

Veda ederken o sesiz dostuma,
Mendil oldun göz yaşlarıma,
Şahit oldun sonsuz dualarıma
Ne olur ardımdan mahzun kalma…

Elveda sesiz dostum,ben başka dosta
Sense yine perde ol,yeni dostta…
Hadi durma haykır insanlara,
Bakmayın taş diye duvarlara duvarlar….

ÇOCUK

2007-10-22T02:16:00.000+03:00

Annesi gül koklasa, ağzı gül kokan çocuk;

Ağaç içinde ağaç geliştiren tomurcuk....

Çocukta, uçurtmayla göğe çıkmaya gayret;

Karıncaya göz atsa "niçin, nasıl? ve hayret...

Fatihlik nimetinden yüzü nurlu bir mühür;

Biz akıl tutsağıyız, çocuklar ki asıl hür

Allah diyor ki : "Geçti azabımı rahmetim!"

Bir merhamet heykeli mahzun bakışlı yetim

Bugün ağla çocuğum, yarın ağlayamazsın!

Şimdi anladığını, sonra anlayamazsın!

İnsanlık zincirinin ebediyet halkası;

Çocukların kalbinde işler zaman rakkası...

N.F.K.K

Cennetim Olurmusun

2007-10-19T00:29:00.001+03:00

.................. CENNETİM OLUR MUSUN...?

Elini tutsam, dünyanın öbür ucuna benimle birlikte gelir misin?

Bekle desem,dünyanın bir ucunda beni bekler misin?

Denizimde fırtınalar çıktığında limanım olur musun?

Karanlık bastırdığında deniz fenerim,

Hava açınca yıldızlarım olur musun;

Bulutlar göğü kapladığında pusulam?

Mihengim, turnusol kağıdım olur musun?

Yüreğimin suyu bulandıkça onu durultacak iksirim?

Kapılar kapandığında kapım, yollar aşındığı vakit yolum,

Saklanmak istesem duvarım olur musun?

Özgürlüğüm ve mapusanem?

Üşürsem evim olur musun? Yorganım, ana kucağım?

Çölümde vaha olur musun? Vahamda hurma ağacım?

Dağın tavşanı, çölün ceylanı,

Gecenin hayalleri bağrına bastığı gibi beni bağrına basar mısın?

Şak şak yarılsa bile gökten umudunu kesmeyen

Kıraç tarlalar gibi umut bağlar mısın bana?

Gitmek istersem kanatlarım olur musun?

Kalmak istersem ayağımda prangam?

Hurilerim olur musun? kudret helvam ve bıldırcınım?

Soğanda sarımsakta gözüm yok, tih çölü sürgününde gözüm yok.

Ateş almaya gidersem, kırk vakit sonra dönsem bile

Aynı yerde beni bekliyor olur musun?

Kavmim beni terk ederse ve ben kavmimden kaçarsam,

Bir kez arkana bakmadan arkamdan gelir misin?

Ot bitmeyen bir vadide yalnızca Allah (c.c)'a emanet edip gidersem,

Sen de beni kınamaksızın O'na güvenir ve sa'y eder misin?

Ümidimi kaybettiğim anda ümidim,

Neş'emi kaybettiğim zamanlarda coşkum,

..Kalbim işgale uğrarsa halaskârım ve rehberim olur musun?

........Arkadaşım, yoldaşım, sırdaşım, enîsim, huzûrum,

#............Sürûrum, nûrum, zînetim, nîmetim,

#................CENNETİM OLUR MUSUN..?

Fatih Okumuş

Gönüller fatihi büyük üstada

2007-10-17T19:04:00.000+03:00

Nuruyla bütün gönlümü fetheyleyen üstad,
Gönlüm seni, kudsî heyecanlarla eder yâd.
İlhamıma can geldi beraet haberinle,
Mü'minleri şâdeyleyen ulvî zaferinle..

Sıyrıldı ufuklardan o kasvetli bulutlar,
Göklerde melekler, bu büyük bayramı kutlar.
Milyonların imanını kurtardı cihadın,
Par-par yanar imanlı gönüllerdeki yâdın..

Coşturmada imanları, binlerle vecizen,
Tarihini kudsî heyecanlarla süzerken..
İlhamımı mestetti tecellâ-yı cemalin,
"fâtih" gibi rehberleri andırmada halin..

Dağlar gibi sarsılmadın, en korkulu günlerde,
Her ânı ölümler dolu tazyikın önünde,
Dünyalara dehşet salıyor sendeki iman,
Sarsılmayan imanına düşman bile hayran..

Rehber sana zira "yüce peygamberimiz"dir,
Ölmez eserin: gençliğe gösterdiğin izdir..
Kur'an-ı kerim'in ezelî feyzine erdin,
İnsanlığa, iman ve kemal dersini verdin..

Ey başlara cennetlerin ufkundan inen tac!...
Âlem senin irfanına, irşadına muhtaç..
Derya gibi nurlar taşıyor her eserinden,
"allah"a giden nurcuların rehberisin sen..

Cennetteki âlemleri seyretmede gözler..
Hikmet dolu her cümlede, kur'andaki nur var,
Her lem'ada, binbir güneşin huzmesi çağlar..

"nur yolcusu" insanlığa örnek olacaktır,
Kudsî heyecanlarla, gönüller dolacaktır..
Mefkûresi, günden güne erdikçe kemale,
Gark olmada iç âlemi, en tatlı visale..

Coştukça denizler gibi kalbindeki iman,
Bin ders-i hakikat veriyor ruhuna kur'an..
Âzadedir islâmı saran tehlikelerden,
Davası temiz çünki siyasî lekelerden..

Her hamlesinin kuvve-i kudsiyesi vardır,
Vicdanları mesteyleyen ulvî sesi vardır..
Aşkın ezelî sırrına erdikçe gönüller,
Yer yer donatır ufkunu sevda dolu renkler..

Bir ülkeyi baştan başa fetheyledin ey nur!
Nurun olacaktır, bütün insanlığa düstur..
Kur'an seni teyid ediyor mu'cizelerle,
Ey şanlı gönül fâtihi hiç durmadan ilerle,

Tarih-i hayatın doludur hârikalarla,
Hiç sönmeden âlemde güneşler gibi parla..
Manzume-i şemsiyeyi temsil ediyorsun,
Heybetli fezalarda hız almış gidiyorsun..

İmanlı nesiller seni takib edecektir,
Yıllarca, asırlarca peşinden gidecektir..
Tarihi aşarken sen o iman dolu hızla,
Milyonları aşmış bütün evlâdlarınızla..

Birden açılır ruhuma esrarlı bir âlem,
Vasfeyleyemez aşkımı, şiirimdeki nâlem.

Ali ulvi Kurucu abimiz...Büyük ruhlu, güzel insanlar gönüllerde yaşarlar..yüreklerimizdesin Canım abim

Ali Ulvi Kurucu merhum ömrünün son günlerinde kızına şöyle tavsiyede bulunuyordu:
“Kızım insan sadece şahsî hedef ve gayelerini ön planda tutarak yaşarsa vefatıyla hatıralardan silinir. Cemiyet, millet ve fikirleri uğruna yaşayanlar, ölseler de gönüllerde kalıcıdırlar. Gözler hep onları arar ve özler. Kim severek yaşarsa sevilerek ayrılır ve unutulmaz.”

Yaklaşık bir yıl önce, 3 Şubat 2002’de Medine–i Münevvere’de, Hazreti Peygamber’in (sas) yanı başında dünyaya veda eden zamanımızın ilim, irfan ve şiir üstadlarından Ali Ulvî Beyefendi, 80 yılı bulan ömrü boyunca her halini hizmet şuuru ile yaşamış müstesna bir şahsiyettir. Hayatını, kızına verdiği öğüt doğrultusunda geçirdiği için bu ve bundan sonraki nesillerin onu unutması mümkün değil.

Düşlerime Gir Desem

2007-10-17T00:00:00.000+03:00

DÜŞLERİM SANA HASRET

DÜŞLERİM SENDE ESARET

DÜŞLERİM SENSIN

ÇİLELİ TEBESÜMÜNE KURBAN OLAYIM

EY SEVGİLİ

AŞKININ KIYILARINA ULAŞABILSEM

HASRET DENİZİNDEN KURTULUP

ALDIĞIM HER NEFESİ

SANA ADAYABİLSEM

SÖZ SIRALAMAK DEĞİL BU BENIMKISI

EY CAN SEVGİLİ

CANIM KURBAN OLSUN

KARA GÖZLÜ ÇİLE TEBESSÜMLÜ

YUSUFL AR ÜLKESİNİN

EN GÜZEL SAF SEVGİLİSİ

GÜL KOKULU ASUDE

YAĞMURUM UMUDUM

HAYATIM, NEFESİM ...

Sevdaliznur